Hector Berlioz (Hector Berlioz Kimdir? - Hector Berlioz Hakkında) Hayatı Biyoğrafisi



Louis Hector Berlioz (11 Aralık 1803, La Coté-Saint Andre, Güney Fransa – 8 Mart 1869, Paris, Fransa), 'Symphonie fantastique' ve 'Grande Messe des morts' (Requiem) adlı kompozisyonlari ile tanınmış Fransız bestecidir.

1809 yılında ilkokula başlayan Berlioz, okulda sesiyle ve söylediği şarkılarla kendini herkese tanıttı. Piyano, flüt ve gitar çalan sınıf öğretmeninden eğitim aldı, ayrıca ilk keman derslerini okul müdürü üstlendi.
Henüz 12 yaşındayken şarkılar, flüt, keman ve viyola için parçalar besteliyordu. Babası müzikle ilgilenmesini istemediği için 1819’da liseyi bitirdikten sonra Berlioz’u tıp eğitimi için 1821 yılında Paris Tıp Fakültesi’ne gönderdi. Ancak Berlioz gizli gizli konserlere gidiyor, Gluck’un operalarını, Beethoven’ın senfonilerini dinliyordu.
1822’de müzik alanında gösterdiği üstün yeteneğinden ötürü Paris Konservatuarı’nın öğretim üyesi ünlü besteci J. F. Lesueur’dan ders almaya başladı. İki yıl sonra tıp fakültesinden mezun olup diplomasını aldı. Fakat doktorluğu tamamen bırakarak müziğe yöneldi.
1826’da Büyük Roma Ödülü yarışmasına katıldı ama daha ilk elemelerde kaybetti. Bunun üzerine aynı yıl Paris Konservatuarı’na yazıldı.
Ünlü öğretmen Anton Reicha’dan armoni ve kontrpuan dersleri almaya başladı.1827 yılında “Fem Mahkemesi Yargıçları” adlı operasıyla 2. kez Büyük Roma Ödülü yarışmasına katıldı ve yine başarısız oldu. 1828’de bestelediği bir kantatla yine Büyük Roma Ödülü için başvurdu ve bu yarışmada ikincilik ödülünü kazandı.
1830’da tamamladığı 5 bölümlü “Fantastik Senfoni” adlı eseri ile büyük başarı kazandı. Sanatçı aynı yıl “Sardanapale” adlı kantatıyla 4. kez katıldığı Büyük Roma Ödülü’nü kazandı ve 3 yıl Roma’da kalma hakkı elde etti. Roma’da kaldığı süre içinde “Lelio ya da Yaşama Dönüş”, “Kral Lear” ve “Rob Roy” adlı uvertürlerini besteledi.
1832 kasımında Paris’e döndü. 9 Aralık 1832’de Fantastik Senfoni'nin Lelio ile birlikte seslendirilmesinden sonra büyük üne kavuştu.
1833 yılında konsere gelen artist Harriet ile ailelerinin karşı çıkmasına rağmen evlendi. Ancak bir süre sonra anlaşamadıkları için evlilikleri sona erdi. Bu olaydan sonra büyük bir enerjiyle çalışmaya başlayan Berlioz, 1834 yılında viyola ve orkestra için “Harold İtalya’da” adlı eserini ünlü kemancı Paganini için tamamladı.
1836’da 5 ayrı gazetenin müzik yazarlığını üstlendi ve müziğin gelişmesi adına birçok yazılar yazdı.
1838 yılında ilk olarak Paris’te sahnelenen 3 perdelik “Benvenuto Cellini” adlı operasını yazdı. İlk zamanlarda anlaşılamayan bu opera uzun süre ele alınmadı. Ancak 1852’de Franz Liszt’in yönetimindeki eser uluslararası planda bir repertuar operası olmanın önemini kazandı.
Berlioz, 1840 yılında Fransa’da siyasal olayların başladığı sırada hükümetçe kendisine ısmarlanan “Yas ve Zafer Senfonisi”ni yazdı.
1841-1845 yılları arasında Belçika, Almanya, Avusturya, Rusya, Çekoslovakya ve Macaristan gibi ülkelerde konserler verdi.
1844 yılında “Büyük Modern Çalgılama ve Orkestralama” adlı ünlü öğreti kitabını yazdı.
Yalnız yaşayamayacağını anlayan sanatçı, 13 yıldır ilişkisi bulunan İspanyol asıllı piyanist Marien Recio ile evlendi.
1858’de “Truvalılar”, 1861’de “Truvalılar Kartaaca’da” adlı operası sahneye kondu.
Bundan sonra suskunluk dönemine giren Berlioz, “İsa’nın Çocukluğu” oratoryosu ile Shakespeare’in “Kuru Gürültü” adlı romanından alınan 2 perdelik “Beatrice et Benedict” adlı eseri yazdı.
Daha önce kısa aralıklarla babasını, annesini, kız kardeşini ve eşleri Harriet ile Maria’yı kaybeden Belioz, 1865 yılında yüzbaşı oğlunun Havana’da hayatını kaybetmesi üzerine hayatındaki en büyük acıyı yaşadı.
Monaco ve Nice’deki gezisinde düşerek ayağını inciten Berlioz, Paris’e dönünce hastalandı, 65 yaşındayken 8 Mart 1869 günü hayata gözlerini kapadı.

Başlıca Eserleri

Senfoniler

Fantastik Senfoni (1830)
Lelio (1831, melodram üslubunda)
Matem ve Zafer Senfonisi (1840)
Harold İtalya’da (1834, alto ve orkestra için)
Dramatik senfoniler

Faust’un Lanetlenmesi
Romeo ve jülyet (1828-1846)
Operalar

Truvalılar (1838)
Benvenuto Cellini (1839)
Dinsel müzik

Te Deum ( 1855)
Requiem (1858)
Ayrıca, Grand traite d’Orchestration (Büyük Orkestralama İncelemesi, 1844) adlı kuramsal bir yapıtı ve dilin büyük bir ustalıkla kullanıldığı edebiyat yapıtları;

Memoires (Anılar, 1848-18691)
A travers chants (Şarkılar Arasında, 1862)
Les Soirees de l'orchestre (Orkestra Akşamları, 1852)
vardır.