Çoğaldı gitgide yokluğun dağ gibi
Atılmış üzerime ağ gibi




Zaman ilaç değil yanmaya alıştıran
Hepsi sönsede yanan
Tek bir çıra gibi



Kimbilir kaç ilkbahar yaz sonbahar kış
Aylar mevsimler derken
Seneler sensiz geçti
Büyüdü ağaç oldu çoktan

Ektiğimiz fidanlar gölgesinde
Kaç gün geceyi zor ettik





Dön dayanamıyorum artık
Dön bu ne çok yalnızlık



Çık gel ne olursun apansız
Hadi dön hadi dön hadi dön yalansız
Uzayıp giden yollara kitlenmiş gözlerim
tükenmiyor ümit bir olmazı bekliyorum



Bulurmu bulur benide
günün birinde bir mucize
duayı duaya ekliyorum