Üyeler Görebilir ]

Yazı: Neil Shea Fotoğraf: Stephen L. Alvarez

"Dünyanın farklı ülkelerinden 12 maceracı, Papua Yeni Gine açıklarındaki bir adada, yağmur ormanlarının derinliklerinde inanılmaz bir hızla ilerleyen yeraltı sularının oyduğu nehir mağaralarını keşfetti. "

Köpüklü, beyaz su zaten yüzeyde de yeterince ürkütücüdür. Bir nehri yeraltına, kireçtaşından karanlık tünellere boşalttığınızı düşünün. İşte asıl o zaman korkunç olur.
New Britain Adası; yağmur ormanlarının derinlikleri. Rapidler yeryüzünün en büyük, en ıssız nehir mağaraları arasında yer alan devasa geçitlerde müthiş bir hızla ilerliyor...

Papua Yeni Gine açıklarındaki adanın mağaralarına ulaşmak için kâşifler önce devasa –çökme– dolinlere inmek zorunda. Bu çukurlar, yılda tahmini 5500 milimetre yağış alan bölgede, yeraltına sızan suların çözünebilir kayada yarattığı çökme sonucu oluşmuş. Yukarıdan, çarpma etkisiyle oluşmuş kraterler gibi görünüyorlar; sanki uzun yıllar önce ormana göktaşı yağmuru yağmış gibi...

İngiliz mağaracı David Gill, “Tehlikeli bir çukurun dibinde, bembeyaz köpüklü suyu görünce insan korkuyor,” diyor.
Elektrik mühendisi olarak görev yapan Gill, mağaracılığı Derbyshire'ın (İngiltere) ıslak, soğuk çukurları ve terk edilmiş kurşun madenlerinde kendi kendine öğrenmiş. Nehir mağaralarının ezici güzelliğini ise 22 yıl önce New Britain'da, Nakanai Dağları'ndaki Nare adlı doline giden bir ekibe liderlik yaptığı sırada görmüş.

Ve Gill geçtiğimiz Ocak ayında –yanında İngiltere, Fransa ve ABD'den gelen 11 maceracı daha olmak üzere– adadaki en büyük dolinlerden birini, genişliği 800 metreyi bulan Ora'yı, iki ay sürecek bir keşif gezisinde incelemek için Nakanai'ye geri döndü.

Ekibin amacı: Ora'nın tabanındaki mağaranın derinliklerini zorlamak, devasa galerilerini haritalandırmak ve mağarayı oyarak içinden geçen nehri –mümkünse sonuna kadar– izlemek.

KAYNAK

Kara Delik

Fotoğraf : Stephen L. Alvarez

New Britain Adası'ndaki (Papua Yeni Gine) Minye adı verilen devasa çökme çukuru, yağmur ormanına oyulmuş dipsiz bir kuyu gibi görünüyor. New Britain'ın "dolin" olarak anılan çökme çukurları yeryüzündeki en büyük örnekler arasında yer alıyor ve çoğu aşağıda kocaman mağaralara açılıyor. Ocak 2006'da Britanya, Fransa ve ABD'den 12 mağaracının görev aldığı bir ekip adaya giderek, en büyük dolinlerinden Ora'ya indi ve içinden geçen mağarayı inceledi.

Vahşi Nehirler

Fotoğraf : Stephen L. Alvarez

Robbie Shone (soldaki), Dave Nixon (soldan ikinci) ve iki hamal, Ora'daki keşif gezisinin ardından Kavakuna Dolini'ne yaklaşmak üzere nehir sisi içinde yürüyor. Keşif seferinin sonuna doğru, ekip daha önceki havadan yapılan çekimlerde farkedilmeyen bir dolin saptadı. Keşif seferinin lideri David Gill, "Doğrusu bundan daha iyisi olamaz," diyor. "Burası inanılmaz ölçüde egzotik, güzel ve bakir bir alan."

Köpükler Üzerinde

Fotoğraf : Stephen L. Alvarez

Herb Laeger, Ora Mağarası'ndaki tehlikeli rapidlerin üzerinde ilerliyor. İki aylık yolculukları süresince ekip 13 kilometre boyunca yeraltı suları, şelaleler ve göller keşfetti.

Azgın Sular

Fotoğraf : Stephen L. Alvarez

Herb Laeger, Ora Mağarası'ndaki rapidlerinde ilerliyor. "Tropikal kuşaktaki görece ılık sularda olmamıza karşın, üşümeye başladım," diyor. "Ora'da neredeyse hep ıslaksınız." Yeraltında nehir kıyısını izleyen ekip, kıyının ortadan kalktığı yerlerde birkaç defa nehri aşmak zorunda kaldı. Çapraşık ve tehlikeli geçiş yerleri, bir ekip üyesinin nehri yüzerek diğer tarafa ulaşmasını ve diğerleri için bir halatı sıkıca bağlamasını gerektirdi. Yıllar önce farklı bir dolinde İsviçreli bir mağaracı nehri aşarken suya gömülmüş ve ekip arkadaşlarının yetişmesine fırsat kalmadan boğularak yaşamını yitirmişti.

İlk Çıkış

Fotoğraf : Stephen L. Alvarez

Dave Nixon (arka plandaki) ve Robbie Shone, ekibin bir boğazın kenarında tesadüf eseri keşfettiği Mageni adlı mağaradaki bir şelaleyi araştırıyor. Nixon havuzu yürüyerek aştıktan sonra şelaleyi tırmanırken, Shone aşağıda ona bağlı olan halatı tutuyordu; bu sırada şelalenin gürültüsü seslerini neredeyse bastırıyordu. Şelalenin ötesinde Mageni beş kilometreyi aşkın uzunlukta karanlık bir mağaraya açılıyordu; ama ekip ana tüneli dolaşmakla yetindi. "Zaman kısıtlaması nedeniyle çok, hem de çok sayıda yan geçit araştırılmadı," diyor Nixon. "Oraya tekrar gitmek için can atıyorum!"

Bunları Biliyor muydunuz?

Bir mağarayı mağara yapan şey nedir? Her ikisinin de Ora nehir mağaraları sisteminde yer almasına karşın, Hayalet Baca ve Ora Mağarası neden farklı iki mağara olarak değerlendiriliyor? Eylül 2006 sayısında yer alan "Sudaki Girdap" makalesinin 154 -171 sayfalarındaki mağara sistemi çizimini incelediğinizde, iki mağara arasında "keşfedilmemiş bir geçit" olduğunun farkına varacaksınız. Mağaracılıkta, iki mağaranın ancak bağlantı sağlayıcı geçitlerin keşfedilmesi halinde tek bir mağara olarak sınıflandırılabileceği düşüncesi genel kabul görür . Çoğu kez bir mağaracının bir geçit aracılığıyla birinden diğerine ulaşamadığı durumlarla karşılaşılır. Bu keşif seferinde, bağlantı sağlayıcı ve henüz keşfedilmemiş geçide göre ırmağın yukarısında kalan mağaraya bir diğer girişten ulaşıldı. Mağaranın Hayalet Baca adıyla anılması da bu girişin bir "baca" ya da çukur biçiminde olmasından kaynaklanıyor.

— Emily Krieger-

çok güzel ellerinize sağlık