Osmanlı zamanında bir adam bir bayanın karşısına geçer ;

"Ey dilberi rana! Ey tesadüf-ü müstesna! O mahrem cemalinizi görünce
size lahza-i kalpten sarsıldım... Niyetim acizane-i taciz etmek
değildir.. Bilakis efkar-i umumiyede ufak bir aile bacası
tüttürmektir.. Sözlerim sizi temin ve tatmin edecekse şayet, zevc-i
izdivacınıza talibim!.."

Bayan da cevaben;

"O mahrem suratınıza bir sille-i osmaniye nakşedersem sekte-i kalpten
terk-i hayat edersiniz..."

Humm ...

Üyeler Görebilir ]
asilkız açılmıştı bu konu