Lût Aleyhisselâm

Lût Aleyhisselâmın Soyu:

Lût b.Hâran, b.Târah[1], b.Nahor, b.Saruğ´dur. [2]

Lût Aleyhisselâm; İbrahim Aleyhisselâmın Yeğeni, yani kardeşi Haran´ın oğlu idi. [3]

Lût Aleyhisselâmın Şekil Ve Şemaili:

Lût Aleyhisselâm; uzuna çalar orta boylu[4], beyaz tenli, güzel yüzlü, ince bu­runlu, küçük kulaklı, uzun parmaklı, güzel gülüştü idi. [5]

Lût Aleyhisselâmın İbrahim Aleyhisselâma İlk İman Ve Onunla Birlikte Hicret Edişi Ve Bazı Faziletleri

Lût Aleyhisselâm; İbrahim Aleyhisselâma ilk iman eden (Ankebût: 26) ve Allah yo­lunda, Onunla birlikte hicret etmek şerefine eren[6], İbrahim Aleyhisselâmın yo­lunda ve Şeriatında, ibâdet ehli, cömerd, sabırlı, müttakî, konuksever, çiftçilik eder, eker biçer, elinin emeğiyle geçinir mübarek bir zattı. [7]

İbrahim Aleyhisselâmla yanındaki Muhacirler, Babil´den ayrılınca, Harran´a´[8] varıp orada, bir müddet oturdular. [9]

Oradan, Ürdün´e[10], Ürdün´den de, Mısır´a gittiler. [11]

Şam´a dönmek üzere[12], Mısır´dan ayrıldılar. [13]

İbrahim Aleyhisselâmla yanındakiler, Filistin toprağında, Filistin ile Kudüs ara­sında, Şam çölündeki Seb´ diye anılan yere varıp indiler. [14]

İbrahim Aleyhisselâm, Seb´ halkının, uygunsuz tutum ve davranışları yüzün­den, Seb´den ayrılarak Filistin toprağında Remle ile İlya (Kudüs) arasında bir ye­re gelip yerleşti, [15] ki, orası, Katt veya Kıtt diye anılan yer idi. [16]

Lût Aleyhisselâmın Sedum Ve Amure´ye Yerleşmesi:

Yüce Allah, İbrahim Aleyhisselâma, rızık ve geçim bolluğu, servet ve hizmet­çiler ihsan etti. [17]

İbrahim Aleyhisselâmın kardeşi Haran´ın oğlu Lût Aleyhisselâmın da orada malı çoğaldı.

İbrahim Aleyhisselâm, ona:

"Yüce Allah, bizim mallarımızı, küçük büyük baş hayvanlarımızı çoğalttı.

Sen, yanımızdan ayrılıp Sedum ve Amure şehirlerine[18] yerleş!" dedi.

Bu şehirler, İbrahim Aleyhisselâmın oturduğu yerin yakınında idi,

Lût Aleyhisselâm, oraya gidip yerleşti."[19]

O taraflara gelen bir kral, Lût Aleyhisselâmla çarpıştı. [20] Kendisini, esir, mal­larını iğtinam edip sürdürdü.

İbrahim Aleyhisselâm, bunu, haber alır almaz, 318 kişilik maiyetiyle gidip çar­pışarak Lût Aleyhisselâmı kurtardı ve gasb edilen mallarını da, geri aldı.

Allah ve Resulünün düşmanlarından bir çoklarını öldürdü. Bozguna uğratarak kaçırdıklarını da, Dımaşk´ın doğusuna varıncaya kadar takip etti, kovaladı. [21]

Sedum Ve Diğer Şehirler Halkının İğrenç Ahlaksızlıkları:

Sedum ve diğer şehirler halkının, şehir dışında, yol üzerinde bostanları ve mey-va bahçeleri vardı.

Yağmursuzluktan, kuraklık ve kıtlığa uğradıkları zaman, birbirlerine: "İçinde geçimliğiniz bulunan meyva bahçelerinizi, dışarıdan gelecek yolcular­dan koruyunuz!" dediler.

"Nasıl koruyalım?" dediler.

Birbirlerinin yanına gelip gittiler.

"Yurdlarınızın içinde bulunduğunuz ve tanımadığınız yabancıların elbisesini, soyunuz, çekip ırzına geçiniz!

Siz, böyle yapmayı, âdet edindiğiniz zaman, insanlar, şehirlerinize ayak basa­mazlar!" dediler ve dediklerini de, yapmağa başladılar. [22]

Artık, yolları, kesiyorlar, yurtlarından geçen erkek yolculara sataşıyorlar, on­larla, alay ediyorlar, yakaladıklarının ırzına geçiyorlardı!

Kendi toplantı yerlerinde.birbirleriyle osuruşmaktan,hattâ yollarda, açıktan açığa birbirlerinin ırzına geçmekten utanmıyorlardı![23]

Onlardan biri, bir kimsenin zorla ırzına geçer, onu, döver, sonra da:

"Sana yaptığım bu işe karşılık, ücretimi, ver!" der, Hâkimleri de, fail lehine hüküm verirdir. [24]

Lût kavmi, bu hayasızlıklara, hayvanlar gibi ve belki hayvanları da, geride bı­rakacak derecede devam ediyorlardı. [25]

Peygamberimiz Muhammed Aleyhisselâm, insanlardan, bu iğrenç işi işleyen­leri şöyle lanetler:

"Lût kavminin annelini işleyen kimseye, Allah, lanet etsin! Lût kavminin amelini işleyen kimseye, Allah, lanet etsin! Lût kavminin amelini işleyen kimseye, Allah, lanet etsin! [26]

"Lût kavminin amelini işleyen kimse, mel´undur! [27]

Lût kavminin amelini işleyen kimse, mel´undur!"´[28]

"Ümmetimden, Lût kavminin amelini işleyerek ölen kimseyi, Allah, onların yanına nakl ve onlarla birlikte haşr eder!" [29]

"Kimi, Lût kavminin amelini işler halde bulursanız´[30]´, o fiili işleyeni de, kendisiyle

o fiil işleneni de, öldürünüz!" [31]

"Üsttekini de, alttakini de, Recmediniz! [32]

"İkisini de, Recmediniz!"´[33]

Lût kavminin erkekleri, kadınlarla evlenmeyi de, bırakmışlardı.[34]

Evlilerden, cinsî sapıklıklarını, karılarına da, uygulayanlar vardı.[35]

Peygamberimiz Muhammed Aleyhisselâm, böyleleri hakkında da: "Karısının arkasından cinsî sapıklık yapan kimse, mel´undur!" buyurmuştur.[36]*

Lût Aleyhisselâmın Peygamberliği Ve Bazı Faziletleri:

Lût Aleyhisselâm; Allah tarafından, kendilerine yüksek Meziyyetler[37], Hüküm ve İlim verilen Peygamberlerdendi. [38]

Yüce Allah, onu, küfürleri ve ahlaksızlıkları dillere destan olan Sedum ve diğer dört şehir halkına[39]´, Peygamber olarak gönderdi. [40]

Lût Aleyhisselâm, onların içinde yirmi dokuz yıl kadar kaldı. [41]

Onları, bir olan Allah´a ibâdete ve yapageldikleri haksızlık ve ahlaksızlıkları bı­rakmağa davet etmekten´[42], davetini, kabul ve tevbe etmedikleri takdirde aza­ba uğrayacaklarını haber vermekten geri durmadı.[43]

Kur´ân-I Kerimin Lût Kavmi Hakkındaki Açıklaması:

Lût:

"Şüphesiz ki, ben, size (gönderilmiş) emîn bir Peygamber´im!

Artık, Allah´dan korkunuz ve bana itaat ediniz!

Ben, buna karşılık, sizden hiç bir ücret istemiyorum.

Benim mükâfatım, âlemlerin Rabb´ından başkasına âid değildir.

Siz, Rabb´inizin, sizin için yarattığı zevcelerinizi bırakıp ta, insanların içinden er­keklere mi gidiyorsunuz?!

Hayır! (siz, helaldan, harama) tecavüz eden bir kavimsiniz! [44] Siz, sizden önce, âlemlerden hiç birinin yapmadığı hayâsızlığı mı yapıyorsunuz?! Demek siz, kadınları bırakıp ta, şehvetle erkeklere yanaşıyorsunuz ha!? Meğer, siz, haddi aşan bir kavim işsiniz![45]

"Siz, gerçekten, öyle hayasızlığı (meydana) getiriyorsunuz ki, sizden önce, âlem­lerden hiç biri, bunu, yapmamıştır!

Siz, mutlaka, erkeklere gidecek, yol kesecek, toplantı yerinde, meşru olmayanı, yapıp duracak mısınız?!" dedi.[46]

Onlar:

"Ey Lût! Sen (bu dâvadan) vaz geçmezsen, and olsun ki: mutlaka (memleketi­mizden kovulup) çıkarılanlardan olacaksın!" dediler.[47]

(Lût) Onlara:

"Siz, gözünüz göre göre, hâlâ, o kötülüğü, yapacak mısınız?!

Gerçekten, siz, kadınları bırakıp da, şehvetle mutlaka, erkekJere yanaşacak mısınız?!

Hayır! Siz, beyinsizlikte devam edegelen bir kavmsiniz!" dedi.[48]

(Buna karşı) kavminin cevabı:

"Lût Hanedanını, memleketinizden çıkarınız!

Çünkü, onlar, temizliğe zorlar insanlardır! "[49]

".....Eğer, sen, doğru söyleyenlerden isen, Allanın (bizi tehdid ettiğin) azabını

getir bize!" demelerinden başka (bir şey) olmadı.[50]

De ki:

"Yâ Rab! O fesadcılar güruhuna karşı, bana yardım et![51]

Lût Kavmini Helak Etmeğe Giden Elçi Meleklerin İbrahim Aleyhisselâma Uğramaları:

Sedum´un azgın halkı, Lût Aleyhisselâmı, yalanladılar. Kibir ve gururlarını, artırdıkça, artırdılar.[52]

Yüce Allah, Lût Aleyhisselâmın duasını kabul edip[53] Resulüne yardım ve se-dum halkını helak etmeyi, irâde buyurduğu zaman[54], Cebrail Aleyhisselâmı, iki Melekle[55]´ ki, Mîkâil ve İsrafil Aleyhiselâmlarla birlikte gönderdi.

Bu Melekler, genç ve güzel birer erkek suretinde yürüyerek gidip İbrahim Aley-hisselâma konuk oldular.[56]

Onlar; hem İbrahim Aleyhisselâma, İshak isminde bir oğlu doğacağını müjde­leyecekler, hem de, Lût kavmini helak edeceklerini haber vereceklerdi.[57]

Yüce Allah, bunu, Kur´ân-ı keriminde şöyle açıklar:

"And olsun ki: Elçilerimiz (Melekler), İbrahim´e müjde ile gelip Selâm! dediler.

O da: Selâm! dedi ve hiç eğlenmeden, bir buzağı (kebabını) getirdi.

(İbrahim, konukların) buna, ellerinin uzanmadığını görünce, onlarfın durumundan, hoşlanmadı. Onlardan, kalbine bir nevi´ korku gizledi.

Onlar:

Korkma! Çünki, biz, Lût kavmine gönderildik!" dediler.[58]

(İbrahim):

"Ey gönderilen (Elçi)ler! Sizin işiniz (vazifeniz) nedir?" diye sordu.

(Elçiler):

"Gerçekten, biz, günahkâr güruhuna gönderildik![59]

"Biz, bu memleketin ahalisini helak edeceğiz!

Çünkü, onun ahalisi, zâlim oldular!" dediler.[60]

Vaktâ ki, İbrahimden o korku gitti. Kendisine, bir de, müjde geldi.

(Şimdi, o) Lût kavmi hakkında (adetâ) bizim (Elçilerimiz)le mücâdele ediyor (Lûtla ona iman edenlerin de, azaba uğrayacaklarını sanarak korkuyor, onlara acıyor)du.

Çünkü, İbrahim, gerçekten, yumuşak huylu, yufka yürekli, kendisini, tamamıyla Allâha vermiş bir kişi idi[61]"