Adi Flaman Kuşu - Phoentcopterus Ruber - Adi Flaman Kuşu Hakkında - Adi Flaman Kuşu Resimleri



ADİ FLAMAN KUŞU(Phoentcopterus ruber)


«Adi flaman kuşu», parlak bir al rengindedir. Ücu siyah renkli sarı bir gagası ve parlak kırmızı bacaklarıyla ayakları vardır. Yetişkin flaman kuşunun boyu 120-150 santimdir. Tropikal Amerika kıyılarıyla Bahama adalarında dağınık koloniler halinde yaşar. Bu kuşlar Birleşik Amerika'nın Florida eyaletinin bazı yerlerinde de başarıyla üretilmiştir.




Flaman kuşu genellikle tropikal bölgelerin bir kuşu olmakla beraber, «And flaman kuşu» (Phoenicoparrus) And sıra dağlarının çok yükseklerindeki Tîtikaka gölünde

yaşar

Fare Kuşları - Baştankaralar - Fare Kuşları Hakkında







FARE KUŞLARI


BAŞTANKARALAR» bilinen en canlı, en hareketli ve en sinirli kuşların arasında yer alırlar. Bütün gün ağaçtan ağaca uçar ve dalların üzerinde aralıksız dolaşırlar. Birçokları böcekler, taneler ve yemişlerden başka, ölü hayvanların yağını da yerler. Bu yüzden, yüzüldükten sonra pencere dışına asılmış kazlar, bu kuşların saldırılarından emniyette değildir. Fazla enerji tüketmeleri sebebiyle çok yemeye ihtiyaç duyan baştankaralar, muazzam miktarlarda böcek yok ederler.






Uykuları çok derindir. Üzerinde tüneyip uyudukları daldan alınıp bir masanın üzerine konuldukları halde uyanmayanları görülmüştür. Bu kuşlar esaret hayatına çabuk alışırlar, fakat gerçek anlamda evcil olmazlar. Bununla beraber insanın elinden ay çiçeği tohumu veya Amerikan fıstığı almaya gelecek kadar cesurdurlar. Birçok baştankaralar kafes içinde eğlenceli kuşlarsa da, başka kuşlarla br arada hapsedilmeleri hatadır. Bu durumda kendilerinden iri kafes komşularına dahi saldırır, avlarının sırtına yapışır, onu gaga darbeleriyle öldürür, kafataslarını deler ve beynini yerler
Baştankaraların az veya çok fark lı grupları vardır. Bunlardan «orman baştankaraları» (Parus), yandan basılmış koni biçiminde kuvvetli gagaları, kuvvetli ve iri pençeli ayakları, kısa ve enli kanatları, orta veya uzun kuyrukları, çok kere nefis renkli ve desenli tüyleriyle dikkati çekerler. Sayısız alt-türü olan 70 kadar tür, Avustralya ile Güney Amerika dışında dünyanın her tarafında bulunur.
Grubun en iyi bilinen üyesi, bazı dillerde «kömür baştankarası» diye
isimlendirilen baştankara'dır (Parus majör); 16 santimlik uzunluğu ile ailenin en iri Avrupa'lı üyesidir. Sırtı zeytuni yeşil, karnı kükürt sarısı, başının tepesi, gerdanı, vücudunun bütün alt kısımlarını katederek arkaya doğru daralan bir şeridi ve boyundan başlayarak başın arkasına kadar uzanan ikinci bir şeridi siyah, kanat ve kuyruk tüyleri mavi-gri, kanatlarının üzerindeki bir şerit beyaz, gagası siyah, ayakları kurşunî gridir.
Bu baştankara, Kutup Dairesi'nden itibaren Avrupa'dan hiç eksik olmaz. Batı Sibirya ile Altay dağları arasındaki bölgelerde de bulunur, fakat bu kıtaların güneyinde daha çok kışın rastlanır. Yuvasını kâh yere yakın, kâh ağaçların tepesinde bina eder. Ağaç kovuklarını tercih ederse de, eski duvarlardaki oyuklar veya terkedilmiş saksağan, ya da karga yuvaları da işini görür. Yumurtalarının sayısı genel olarak 6 - 10'dur, bazen 12 - 14'e yükseldiği görülmüştür.



Başka bazr tanınmış orman baştankaraları ila vukandakine ayrı ayrı tarif edilmelerine lüzum bırakmayacak derecede benzerler. «Gök-baştankara» nın (Parus caeruleus) sırtı mavi-yeşil, başı kanatları ve kuyruğu mavi, karnı kükürt sarısı, göğsünün ortasından geçen uzunlamasına şerit siyahımsı mavidir. Vücudunda ve başında beyazlıklar vardır. Uzunluğu 11 -12 santimdir. Bu tür 60-65 derece kuzey enlemine kadar bütün Avrupa'da ve Ön Asya ile Anadolu'da bulunur.

Çaprazgaga - Loxia Curvîrostra - Loxia curvîrostra - Çaprazgagalı Kuşlar Hakkında - Çingene Kuşlar



ÇAPRAZGAGA
(Loxia curvîrostra)


Bu kuş, çam çaprazgagası'ndan daha ufaktır: 17 santim uzunluğundadır. Rengi çam çaprazgagasınınkme benzer, şu farkla ki karnının alt kısımları beyazımsı - gri alt kuyruk tüyleri ise siyahımsı - gridir. Bu tür Laponya'dan İtalya'ya kadar Avrupa' da ve Kamçatka ile Kuzey Japonya' ya, kadar Kuzey Asya'da ve yakın bölgelerde yaşar.






Çaprazgagalar'a bazı dillerde «çingene kuşlar» da denilir. Bunlar da adını taşıdıkları ilginç ulus gibi birdenbire belli bir bölgede belirir, burada bir süre kalarak üreme gibi işlerini tamamlar, sonra apansız ortadan kaybolurlar. Bu göçleri çam ormanlarının tohumlarının zenginliğiyle ahenklidir.
Bütün çaprazgagalar üreme mevsiminde çift olarak gezen, fakat buna rağmen sürüden ayrılmayan arkadaş canlısı kuşlardır. Ancak lüzumunda yere iner, vakitlerinin en büyük kısmını dalların üzerinde geçirirler. Gagalarıyle papağan usulü tutunarak gövdelere tırmanabilir ve gene gagaları ve ayaklarının yardı-mıyle dallardan baş aşağı asılabilirler. Öğle saatlerinin dışında hemen hemen devamlı olarak hareket halindedirler.


Çâprazgagalar'm ilginç bir özelliği de yılın bütün aylarında kuluçkaya oturmalarıdır. Kışın karlı günlerde de kuluçkaya yatmaları, bu mevsimde çam ağaçlarının tohum bakımından her zamankinden zengin olmasıyle izah edilebilir. Çaprazgaga daima ağaçların üzerinde olan yuvasının önünde ve yukarısında, onu, üzerine düşecek karlardan koruyacak ve gözlerden gizleyecek dalların bulunmasına dikkat eder. 3-4 yumurtası ni

__________________

Sarı Asmagillerin Kuşakları - Muazzam Yuvalı Kuşlar Hakkında




"Oropendola "lar ve Muazzam Yuvaları


«Oropendola» lar Amerika gerçek sarı - asmasıgillerin tropikal kuşaklarda yaşayan akrabalarıdır. Bunlar bazen 90 santim uzunluğunda olabilen asılı yuvalar örerler. Bu yuvalar genellikle çok yüksek bir orman ağacından aşağı sarkıtıl mı ştır, Oropendola'lar genel olarak koloni halinde yuva yaparlar. Bazen bir tek ağacın dallarından torba gibi bir uçla son bulan ince, uzun 30, 40, hatta daha fazla oropendola yuvasının sarktığı görülür.

,



Erkekler dişilerden daha iridirler ve inek kuşun erkeği gibi onlar da gürültülü flört çağırılarım öttürürken akrobasi numaralarına baş vururlar. Çalışkan dişiler bu sırada asılı yuvaları örmekle ve yavruları büyütmekie meşguldürler. Bazı oropendola'lar karga kadar iridirler. Bu kuşlar, yakın akrabaları Amerika sarı-asmagîlleri gibi sarı ve siyah veya turuncu ve siyah olabilirse de, en iri türlerden bazılarının tüylerinde yeşilimsi bir parıltı dikkati çeker

Kuş Tüyleri Hakkında - Kuşların Tüyleri Nasıl Meydana Geldi - Devekuşu Tüyleri








BAZI kertenkelelerin süslü püslü pulları vardır. Kuşların tüylerinin, bu gibi pulların değişmeye uğramasıyla meydana gelmesi akla yakındır. Tüylerin ilk görevi, vücudu aşırı soğuğa ve sıcağa karşı korumak olmuştu. Bu eylem, soğuk kanlı ve tembel tabiatlı bir sürüngenden sıcak kanlı ve hareketli bir kuşa geçişi mümkün kıldı. Fakat tüyler, havada kaymaya, sonra da uçmaya yardımcı olmakta da gecikmediler ve yapıları buna göredeğişmeye uğradı. Bu değişme, özellikle, uçuş için şart olan kanat teleklerine tesir etti

.





Tüyler şaşılacak derecede hafif ve kuvvetlidirler. Binlerce mikroskopik çengel her tüyün tellerini bir arada tutar. Bu çengelcikler ayrılacak olurlarsa, kuş, tüylerini gagasıyla düzeltir, bu arada sayısız çengellerle tüycükleri birbirine bağlayarak tüyün geniş ve yassı kısmına, hava geçirmezliğini ve düzgünlüğünü iade eder.
Kuş, tüylerini düzeltirken yumuşak ve su geçirmez olmaları için üzerlerine yağ da sürer. Bu yağ, kuyruğunun kaidesindeki bezler tarafından salgılanır. Uçamaz hale gelen kuşlarda, tüyler yumuşacık olarak sadece vücudu sıcak tutmaya yararlar. Devekuşu buna misaldir.
Kuşun vücudunun her parçası uçuşa uymuştur. Vücut boşluğunda, hattâ uzun kemiklerinde akciğerle bağlantılı hava torbacıkları vardır. Bu hava torbacıkları havalanmayı kolaylaştırır, ayrıca akciğerlere hava akımını artırırlar. Göğüs kasları, yani uçuşta kullanılan kaslar, evcil tavuk veya hindi gibi iyi uçamayanlarda bile, kuşun vücudunun büyük bir kısmını meydana getirir. Kuşun göğüs kemiğinin, uçuş kaslarının sıkı sıkı bağlı bulundukları gemi omurgasına benzer «karina» adlı büyük bir çıkıntısı vardır.



Bir kuşun kanatlarındaki tüyler, kanatlar kapandığı zaman, hayvanın süzülebileceği delikler veya aralıklar bırakmayacak şekilde üst üste binmiştir. Kuş kanatlarını çırptığı zaman, hava tüylerin arasından kayar. Kuş böylece kanatlarının güçlü darbeleriyle yukarıya ve ileriye doğru sürülür. Tüyler aşınınca, düşerler ve yerlerine yenileri yetişir.
İri kuşlar kanatlarını çırpmadan oldukça uzaklara kayabilirler. Bu işi, yavaş yavaş alçalmak kabiliyetlerinden yararlanmak suretiyle yaparlar. Fakat yükselen sıcak hava akımları olduğu zaman, hemen hiç çaba sarfetmeden saatlerce yol alabilirler.



Kuşlar genellikle gerçektekinden daha hızlı uçuy
or hissini uyandırırlar. Halbuki küçük serçelerle başka küçük kuşlar genel olarak saatte 25-40 kilometreden hızlı uçmazlar. Yaban ördeklerinin hızı saatte 95 kilometreye kadar yükselebilir. Bazı doğanlar ve karasağanlar daha bile hızlı uçarlar. Kartallar avlarının üzerine pike inerken saatte 200 kilometreye çıkarlar, bu arada kanat tüylerinin arasından hızla geçen hayvanın sesi tâ uzaklardan duyulabilir.