Dinozorların Yok Oluşu Dinozorlar Geri Dönüyorlar - Dinozor Resimleri

Dinozorlar

Tarih Öncesinin Efsane Canlıları Dinozorlar

Dinozorlar hakkındaki yeni buluntular hayal gücümüzü zorluyor.


Yitik bir dünya bugün yeniden canlandırılıyor: Bu, bazı örnekleri bir tır büyüklüğündeki dinozorların dünyası... Onlar, hayal gücümüzü her geçen gün daha fazla zorluyorlar. Üstelik, bu canlılara ilişkin bilgilerimize her saniye yenileri ekleniyor. Mevcut tabu ve klişeleri yıkarak...

Örneğin, düne kadar bu hayvanların bir toplum ve aile yaşamları olmadığını düşünüyorduk. Oysa bugün, dişilerin fedakar birer anne, erkeklerin cömert birer baba oldukları ortaya çıkarıldı. Kısacası, yaklaşık 700 farklı cinsi sınıflandırılmış olmasına karşın, bu gizemli hayvanların dünyasını tanıma konusunda henüz ilk adımları atıyoruz.

Gerçekten de, son yıllarda gerçekleştirilen bazı araştırmalar bunu açık biçimde gösteriyor.1996-1999 yılları arasında, Chicago Field Museum, Illinois, California ve Antananarivo Üniversitelerinin ortaklaşa düzenledikleri bir kazıda, Madagaskar'ın dağlık bölgelerinde, bugüne kadar hiç bilinmeyen ce dünyanın en eski dinozorları oldukları sanılan birtakım fosillere rastlandı. Oysa bu araştırmaya kadar, dünyanın en eski dinozor cinsi olarak, Arjantin'deki Ischigualasto Çukuru'nda bulunan "Herrerasaurus" ve "Eoraptor" cinsleri kabul ediliyordu. Bu cinslerin günümüzden 225 milyon yıl önce yaşadıkları saptanmıştı. Şimdi son bulgularla dinozorların geçmişi bu tarihten de geriye gidiyor.

Dinozorlar, uzun yıllar "ürkütücü kertenkeleler", "canavarlar", hatta "ejderhalar" olarak adlandırıldı. Halk dilinde ve günlük yaşamda, korkunç yaratıklar olarak tanımlandı. Aslında bu nitelendirmeleri hak etmemişlerdi. Onların, bundan yaklaşık 200-250 milyon yıl önce yeryüzünde ortaya çıktıkları ve diğer canlılarla birlikte doğal çevreyi paylaştıkları artık biliniyor. Zaman içinde, farklı cinslere ayrıştılar, çeşitlendiler; ardından da yok oldular. Birdenbire yok oluşlarının nedeni, bugün hala tartışma konusu.


Bilim dünyası dinozorlarla gerçek anlamda, 19. yüzyılın ortalarında yaşayan İngiliz doğabilmci Sir Richard Owen'ın çalışmalarıyla ilgilenmeye başladı. Owen bu hayvanları, 1841 yılında, Yunanca "deinos" (korkunç) ve "saurus" (kertenkele) anlamına gelen iki sözcüğün bileşiminden oluşmuş "dinozor" adıyla adlandırdı. Ancak dinozor fosillerine yönelik çalışmalar, 20. yüzyılın ikinci yarısında gerçekleştirildi. Nitekim, bu hayvanların 600 kadar çeşidinin yüzde 40'ı, 1970 yılından sonra bulundu.

Bilimsel araştırmalar dinozorların tarih öncesi, dünyanın her kıtasında yaşadıklarını gösteriyor. Son olarak 1986 yılında Antarktika'da zırhlı ir "Ankylosaurus"a ait fosil ve bir "Drnithopood" iskeletinin bir bölümü ortaya çıkarıldı.
Üyeler Görebilir ]
Alaska'da elde edilen dinozor bulgularıyla birlikte, onların Kuzey Kutbu enlemlerinde de yaşadıkları kanıtlandı. Ne var ki, dinozorların büyük bir bölümü soğuk ve kış olan bu kutup bölgelerinde bütün bir yılı geçirdikleri söylenemez. Daha mantıklı bir açıklama, yaz aylarında düşmanları tarafından kovalanan otobur dinozorların bazılarının kuzeye, Batı Kanada'ya doğru giderek, taze yiecek aramış olmaları...

Orta Asya'daki Gobi de dinozorlara ait pek çok kalıntı sağlayan bölgelerin başında geliyor. Buradaki ilk bulgulara, 1920 yılında ortaya çıkarılan "Protoceratops" cinsinden dinozorlara ait... Çinli ve Kanadalı fosil uzmanları, 4 yıl süren uzun kazılardan sonra birçok fosil bulgusina rastladılar. Tüm bu çalışmalar gösteriyor ki, dinozorlar en azından uzunca bir dönem gezegenimizin tüm kıtaların ayayılmış ve yeryüzünün mutlak hakimi olmuşlardı.

Bir zaman aracına binelim ve bundan tam 200 milyon yıl öncesine bir yolculuğa çıkalım. Şimdi, jeologların "Triyas Dönemi" adı verdikleri çağın tam ortasında bulunuyoruz. Yeryüzü henüz tek bir dev kıta görünümünde. "Pangea" adı verilen bu kıtayı, yine tek ve dev bir okyanus, "Panthalassa" çevreliyor.Ana kıta henüz devasa bir çöl yapısında... Sadece okyanus kıyılarında tropikal ormanlar yer alıyor.

İklim, sıcak ve kurak. Kutup bölgelerinde de buzullar oluşmamış. Çünkü, bu noktalarda sıcaklık ortalama 10 derece civarında... O günlerde, daha sonra dönemin tüm kıtalarını istila edecek dinozorlar evrimlerinin henüz başlangıç aşamasında...
Üyeler Görebilir ]Fosil araştırmalarından çıkan bilim sonuçlara göre, o tarihlerde dinozorlar, mevcut hayvan coğrafyası içinde çok küçük bir yüzde oluşturuyorlar. O dönemde faunaya hakim olanlar, "Therapsida" takımından ve sürüngen-memeli olarak tanımlanıyor. Nedeni ise, özel kafatası yapıları. Bu hayvanlar daha sonra memelilerin içinde eriyip yok oldular.
Üyeler Görebilir ]
Ancak, o tarihlerde yeeryüzüne egemen olan hayvanlar, nemli iklim koşullarına mükemmel bir uyum gösteren amfibyumlar, yani iki yaşayışlılar. Nitekim, bu hayvanlar dinozorlardan önce de yaşıyorlardı. O günün bitki yapısı ve doğa koşulları, memelilerin varlıklarına sürdürmelerini zorlaştırıyordu. Gökyüzünde ise, ilk uçan sürüngenler belirmişti.

Dinozorların, Triyas Dönemi'nin sonlarına doğru, yeryüzüne egemen olmaları için birakç milyon yıl gerekti. Peki ama onların diğer sürüngenlere oranla avantajları neydi?

Birçok araştırmacıya göre, dinozorlara bu üstünlüğü ayak yapıları sağlıyordu. Öteki sürüngeler, kenarlara doğru yayılmış ayaklarla yürümek zorundaydılar. Bu da ciğerlerine yeteri kadar hava alıp vermelerini engelliyordu. Oysa dinozorlar, gövdenin altındaki düz ayakları sayesinde dik durabiliyorlardı. Böylece, hem koşup hem nefes alabiliyorlardı. Bunun sonucunda da, çok hızlı hareket edebiliyor ve uzun süre bu duruma dayanabiliyorlardı. Yine bu özellikleri nedeniyle, zamanla ön ayaklarını birer saldırı ve savunma silahına, hatta giderek kanatlara dönüştürdüler.
Üyeler Görebilir ]
Yaklaşık 160 milyon yıl önce, dinozorlar yerküre üstündeki en geniş hayvan topluluğuydu. Ancak, günümüzden 65 miloyn yıl önce, çok kısa bir sürede soyları tükendi. Dinozorların neden yok olduğu sorusunun yanıtı yıllarca arıştırıldı. Bütün olasılıkla, bu sorunun yanıtı hiçbir zaman tam olarak verilemeyecek.

Şimdilik, 65 milyon yıl önce, Kretase Dönemi'nin sonlarında, iklimde meydana gelen kısa süreli, ancak şiddetli bir değişiklik, bu sorunun en mantıklı yanıtı gibi görünüyor. Bunun yanı sıra, hem doğal hem de uzay kaynaklı felaketler de öne sürülüyor...

Uzay teorilerinden biri, "ölüm yıldızı" diye adlandırılan ve pek çok bilim adamının varlığına inanmadığı "Nemesis" yıldızı... Teoriye göre, her 26 milyon yılda bir binlerce yüzyıl süren bir kuyrukluyıldız yağmuru dünyayı etkisi altına alıyor. Bunlardan bazılarının atmosferde bıraktığı birikmiş parçalar, güneş ışınlarının önünü keserek dünyayı yıllarca karanlıkta bırakıyor. Gökyüzünün kararmasıyla düşen sıcaklık ise, pek çok hayvan ve bitkinin yok olmasına yol açıyor.

Bir başka dünya dışı teori ise, Güneş'e yakın bir yıldızın belli aralıklarla yer değiştirerek kuyrukluyıldızları yörüngelerinden çıkardığı ve onları Dünya'ya doğru yönlendirdiği yolunda... Bazı bilim adamları ise, bu felaketleri "X" gezegeni olarak adlandırılan onuncu bir gezegenin varlığına bağlıyorlar.

Öteki kanıtlar, yok oluşun doğal felaketlerden kaynaklandığını gösteriyor. Yaklaşık 65 milyon yıl önce meydana gelen en büyük volkanik patlamaların birinde, akışkan bazaltlar, Hindistan'ın Dekkan Yaylası'nı oluşturmuştu. Bu, belki de o zamanlarda dünyanının ikliminin değişmesinin nedeniydi. Bu değişiklik, dinozorları başka yönlerden de etkilemiş olabilirdi.

Kuluçkadan çıkmamış "Sauropod" yumurtalarında, bol miktarda, az bulunan bir element olan selenyum tespit edilmişti. Selenyumun yer altından yüzeye çıkması, volkanik patlamalar sonucu oluyordu. Epeyce zehirleyici olan bu elementin yüksek miktarlarının, kuluçkadan sonra tavukların yumurtadan çıkmasını engellediği biliniyordu. Aynı etkinin dinozor yumurtaları için de geçerli olduğunu düşünmek, pek de uçuk bir düşünce değildi.
Üyeler Görebilir ]
Peki, neden dinozorlar öldü de kuşlar yaşamaya devam etti? Sadece bitki yiyenlerin yüksek dozda selenyum almış olabileceği fikri, olası bir açıklama. Çünkü, toz halinde selenyum yüklenen bitkileri yiyen dinozorların yumurtalarına zehirin geçmesi kaçınılmazdı. Otoburların soylarının böylece tükenmesi, etoburlara yiyecek bir şey bırakmayarak bu hayvanların da yok olmasına yol açtı.

Dinozorların yok oluşunu açıklamaa çalışan teorilerden en popüler olanı, dinozor yumurtalarının, dinozor döneminin ilk yarısında ortaya çıkan küçük memeliler tarafından yendiğini iddia ediyordu. Dinozorlar, bu memelilerle başa çıkamamışlardı. Çünkü, sıcakkanlı olan bu hayvanlar çok hızlı hareket ediyor ve rahatlıkla saklanabiliyorlardı.

Bu teori, az sayıda dinozor yumurtası bulunmasını da açıklıyordu. Ancak, 100 milyon yıl boyunca, memelilerle dinozorların nasıl bir arada yaşamaya devam ettikleri sorusuna bir yanıt getiremiyor.
Üyeler Görebilir ]
Bir başka düşünce de, dinozorların aptal ve kolay uyum sağlayamayan yaratıklar olduğu ile ilgili. Bu teoriye göre, dinozorlar git gide büyüyerek çevreye ayak uyduramayan yaratıklar haline gelmişler, gövdeleri büyürken beyinlerinin küçük kalması, onların uyum güçlüğü çekmelerine yol açmıştı. Örneğin, 30 tonluk bir "Brontosaurus"un beyni sadece 226,5 gram çekiyordu

SUNUM VİOLE

Üyeler Görebilir ]
1946 yılında bir paleontoloji uzmanı, büyük hayvanların küçük hayvanlar kadar sıcaklık yaymadıklarını, bu nedenle de küçük bir sıcaklık artışının 10 kiloluk bir erkek dinozorun testislerini fazlasıyla ısıtarak spermlerini öldürebileceğini öne sürmüştü.

Dinozorların soylarının tükenmesindeki etken büyüklükleri değilse de, onların yeme alışkanlıklarıydı. Sadece bir tek çeşit bitki ile beslenen dinozorlar, belki de bu bitkilerin ortadan kalkmasıyla yok oldular. Belki de, seçebilme özelliklerinin var olmaması nedeniyle zehirli bitkileri yiyerek öldüler.

Diğer bilim adamları, Kretase Dönemi'nin sonlarına doğru, deniz seviyesinin düşmesi sonucu iklimde meydana gelen yavaş değişmeleri, dinozorların soylarının tükenmesi için yeterli buluyorlar. Amerika'da yapılan araştırmalar, iklimin daha soğuk ve nemli hale geldiğini, ayrıca büyük dinozor topluluklarına yeterli yer kalmadığını da ortaya koyuyor. Tüm bu hipotezleri destekleyen pek çok kanıt var.
Üyeler Görebilir ]
Belki de Kretase Dönemi'nin sonlarında meydana gelen bir dizi felaket, dinozor türünün aniden ortadan kalkmasına katkıda bulunmuştu. 65 milyon yıl öncesine ait bu sır perdesinin aralanması için yapılan araştırmalar arttıkça, o günlerde yaşananların gümüzü ne kadar etkilediği daha kolay anlaşılıyor.

Dinozorların ordan kalkmasıyla, bu ürkütücü yaratıkların yanı sıra yaşamlarını belli belirsiz sürdüren memelilere de gün doğmuştu. Dinozorların boşalması, memelilerin git gide gelişerek çoğalmalarını, en son dinozorlardan 61 milyon yıl sonra da atalarımızın ortaya çıkmasını sağlamıştı.

Ne var ki, sadece dinozorların yok olmasını açıklayan bu teoriler, o dönemlerde yaşayan diğer türlerin yok oluşlarına bir açıklık getirmiyor. Bu nedenle bilim adamları, düna dışından gelmiş etkilere daha sıcak bakıyorlar.
Üyeler Görebilir ]
Sinema tarihi boyunca yapımcıların en çok dikkatini çeken doğal yaratıkların başında dinozorlar geliyor desek, pek de yanılmış olmayız herhalde. Gerek görkemli ve korkunç görünümlü gövdeleri, gerek gizemli oyk oluşlarıyla vazgeçilmez senaryo malzemesi oldular hep Film yapımcıları, teknik yetersizliklerden dolayı başarısız kalan girişimleri nedeniyle kimi zaman küçük düştüler, kimi zaman iflas ettiler.

Ta ki, Steven Spielberg'in Jurassic Parkı'na kadar Bilgisayarlı Görüntü Yaratma (CGA) tekniğiyle, yine Spielberg'e ait Industrial Light&Magic Laboratuvarlarında hazırlanan film, sinema efekti teknolojisinde yeni bir çığır açtı. Bu teknoloji daha sonra izleyiciyi The Lost World (Kayıp Dünya) ve Walt Disney Pictures'in dijital fotoğrafçılık ve özel efekt sihirbazlığını harmanlayarak "Dinasour" filmini buluşturdu.


Üyeler Görebilir ]
"Üyeler Görebilir ] filmindeki 12 ana karakter ile 30'u aşkın dinozor cinsi, tasarımcılar, animatörler ve yönetmenlerin hummalı çalışmaları sonucunda ortaya çıkarıldı.

Görsel bir şölenin sunulduğu "Dinasour" filmi dijital film teknolojisindeki en önemli adımlardan biri. Çünkü, bilgisayarla yaratılan görüntülerle doğa, ilk kez bu kadar gerçekçi bir üslupla birleştiriliyor ve izleyiciyi tarih öncesi çağlara götürüyor.

Bazıları bugüne kadar yaşamış bütün hayvanların en irisi olan dinozorlar, milyonlarca yıl önce soyu tükenmiş sürüngen­lerdir. İlk kez 230-225 milyon yıl önce yeryü­zünde beliren bu hayvanlar Triyas, Jura ve Tebeşir (Kretase) dönemlerinde dünyanın her yanına yayıldılar ve 65 milyon yıl önce bütünüyle yok oldular.

Dinozorlar, uçabilen soyu tükenmiş sürün­genlerin ve bugünkü timsahların atalarıyla akrabadır. Günümüzden 280-225 milyon yıl önceki Permiyen Dönem'de yeryüzünde beli­ren ilk ataları, timsaha benzeyen ve daha çok suda yaşayan hayvanlardı. Bu hayvanların, yüzmelerine yardımcı olan uzun kuyrukları ve güçlü arka bacakları vardı. Evrim geçirerek karada yaşamaya başladıklarında, arka ba­caklarının üzerinde doğrulup gövdelerini kuyruklarıyla dengeleyerek iki ayak üstünde yü­rümeyi öğrendiler. Sonradan bu hayvanlar­dan, kalça kemiklerinin düzenleniş biçimiyle birbirinden ayrılan iki dinozor grubu türedi: Kalça kemiklerinin yapısı sürüngenlerinkini andıran sürüngenimsi dinozorlar ve kuşlarınkini andıran kuşsu dinozorlar.

Sürüngenimsi Dinozorlar

Bu dinozorların bir bölümü etçil, bir bölümü ise otçuldu. Ataları gibi güçlü arka bacakları üzerinde yürüyen etçil dinozorların bazısı iri, hantal ve yırtıcı, bazısı da küçük ve çevik hayvanlardı. Örneğin ancak bir tavuk büyük­lüğünde olan Compsognathus uzun arka ba­caklarıyla çok hızlı koşabiliyordu. Hemen hemen insan boyutlarında olan Deinonychus ise, arka ayaklarının pençe gibi sivri ve kıvrık tırnaklarıyla kendisinden daha iri hayvanları avlayıp parçalayabiliyordu. Buna karşılık çok iri olan etçil dinozorların, dev gibi büyük ve hantal gövdeleriyle av peşinde koşamayacak­ları için yalnız leşle beslendikleri sanılıyor. Uzunluğu 15 metreyi bulan Tyrannosaurus, sürüngenimsi etçil dinozorların bilinen en iri örneğidir.
Sürüngenimsi otçul dinozorların ilk örnek­leri Triyas Dönemi'nde yeryüzünde belirme­ye başladı. Bu grubun en eski üyelerinden olan, 7 metre uzunluğundaki Plateosaurus'un çok uzun bir boynu vardı ve hem iki, hem dört ayak üzerinde yürüyebiliyordu. 27 metre uzunluğunda ve 80 ton ağırlığındaki Diplodocus ile uzunluğu 21 metreyi, ağırlığı 30 tonu bulan Apatosaurus (eskiden Brontosaurus) gibi uzun boyunlu, uzun kuyruklu dev otçul dinozorlar Plateosaurus'un evrimleşmesiyle ortaya çıktı.

Kuşsu Dinozorlar

Bu gruptaki dinozorların hepsi otçuldu ve başlangıçta sürüngenimsi dinozorlar gibi iki ayakları üzerinde yürüyorlardı. Hatta, ayak­ları kuş ayağına benzeyen bir grup soyları tükenene kadar iki ayak üzerinde yürümeyi sürdürdü. Bunların en ünlülerinden biri olan Iguanodon 19. yüzyıl başlarında fosili bulu­nan ilk dinozorlardan biridir. Tebeşir Döne-mi'nin sonlarında ortaya çıkan ve yeryüzünde geniş bir dağılım gösteren Corythosaurus gibi ördek gagalı dinozorlar da kuşsu ve otçul gruptandır.



Kuşsu dinozorların geri kalan üç grubu sonradan dört ayak üzerinde yürümeye başla­dı ve gövdeleri dikenli bir zırhla örtüldü. Stegosaurus'un ve yakın akrabalarının sırtın­da omurgalarını koruyan üçgen biçiminde dik çıkıntılar, kuyruklarında da uzun ve sivri dikenler vardı. Ankylosaurus ve akrabaları bodur yapılı hayvanlardı;

gövdelerinin üstü başlarından kuyruklarına kadar uzanan, levha ve yumrulardan oluşmuş mozaik gibi bir zırhla kaplıydı. Triceratops gibi boynuzlu dinozorların ise başın gerisinde yer alan ağır kalkanları ve gergedanlarınki gibi daha çok savunmaya yönelik boynuzları vardı.

Dinozorların Yok Oluşu



Tebeşir Dönemi'nin sonunda bütün dinozor­lar yeryüzünden silindi. Onlarla birlikte, o zamanlar yaşayan çok ilginç görünümlü yüzü­cü ve uçucu sürüngenler, ayrıca pek çok başka hayvan da anlaşılmayan nedenlerle yok oldu.



Bu hayvanların soylarının, iklim koşulların­daki ve yüzey biçimlerindeki bazı değişiklikle­re bağlı olarak yavaş yavaş tükendiği sanıl­maktadır. Bu değişikliklere ne gibi olayların yol açtığı ise bilim adamlarınca hâlâ tartışma konusudur. Bir varsayıma göre, her şey dev bir göktaşının Dünya'ya çarpmasıyla başladı. Bu çarpmadan doğan toz ve duman bulutları güneş ışığının Dünya'ya ulaşmasını bir süre için engelleyebilir. Böylece fotosentez yapa­mayacakları için bitkiler ölür; bitki olmayınca otçul hayvanlar ve sonuçta otçulları yiyen etçil hayvanlar aç kalacağından pek çok hay­vanın soyu tükenebilir.
Dinozorların yok oluşunu açıklamak üzere daha birçok varsayım geliştirilmiştir. Nedeni ne olursa olsun, 160 milyon yıl boyunca yeryüzünün kara yaşamına egemen olan bu hayvanlar yerlerini, memelilere bırakarak tü­müyle yok olmuştur.

Dinozorların Neslini Böcekler mi Tüketti?

Dinazorların Nesli Neden Tükendi?Dinozorların yaklaşık 65 milyon yıl önce Meksika’ya düşen dev meteor nedeniyle yeryüzünden silindiği teorisine gölge düştü.ABD’nin Oregon Üniversitesi’nden George Poinar’ın ortaya attığı, dinozorların neslinin tükenmesinin asıl nedeninin böcek ısırıkları olabileceği fikri bilim dünyasını karıştıracak türden.
Poinar’ın yaptığı araştırmaya göre, dinozorların neslinin tükenmesinin nedeni, ilk kez yaklaşık 230 milyon yıl önce Mezozoik çağın ilk dönemi olan Trias’ın sonunda ortaya çıkan parazitler ve bulaşıcı hastalıklar.

Üyeler Görebilir ]
1980’li yıllardan bu yana paleontologların büyük kısmı, dev bir meteorun Meksika’ya düşmesiyle birçok türün neslinin tükendiğine inanıyordu. Ancak meteorun düşmesinin ardından kuşların atası olduğu savunulan
Üyeler Görebilir ]
bazı dinozorların milyonlarca yıl yaşadığına dair kanıtların olmasından yola çıkan Poinar, dinozorların neslinin Dünya’da başka önemli bir olayla tükenmiş olabileceğine dikkati çekti. Amber içindeki fosilleşmiş

Üyeler Görebilir ]
organizmaları ve dinozor fosillerinin dışkılarını inceleyen Poinar, o dönemde Dünya’da çiçekli bitkilerin ve yeni böcek türlerinin ortaya çıktığını belirterek, bu böceklerin sıtma, şark çıbanı gibi hastalıkları ve dizanteriye neden olan mikropları taşıdığını gördü. Poinar’ın araştırmasına göre, o dönemde kalıtsal olarak bu yeni hastalıklarla mücadele etme özelliğine sahip olmayan dinozorlar kene, sivrisinek veya başka parazitlerin ısırıklarının kurbanı olmuş olabilir.

Üyeler Görebilir ]

Dinozorların yok olmasının, memelilerin 1000 kat daha fazla büyümelerine yol açtığı açıklandı

Gelmiş geçmiş en büyük kara memelileri olan Indricotherium ve Deinotherium, Afrika filine tepeden bakacak kadar iriydiler. 23 ila 37 milyon yıl önce yaşamış olan Indricotherium, tahminen 15 tondu. 2,7 ila 8,5 milyon yıl önce yaşamış olan Deinotherium'un ağırlığı ise 17 tona ulaşıyordu


Memeli hayvanların bazıları, köken aldıkları küçük, fare benzeri canlılardan devasa boyutlara ulaşmayı bir şekilde başardılar. Bunlar arasında boynuzsuz bir gergedan diyebileceğimiz Avrasya'ya ait Indricotherium, yedi metreye varan omuz yüksekliğiyle bir Afrika filini bile cüce gibi bırakıyor.

Kanada Calgary Üniversitesi'nden Dr. Jessica Theodor, çalışma arkadaşlarıyla birlikte yayınladığı makalede, "Genel olarak baktığımızda dinozorlar ortadan kayboldular ve geriye bitki örtüsü üzerinden beslenen kimse kalmadı. Küçük memeliler de bu açık büfe fırsatını değerlendirmek üzere harekete geçtiler. Zaten belirli bir büyüklüğe ulaştığınızda da otçul beslenme en verimli seçenek olacaktır" diyor.

Dünyanın her noktasından memeli fosil kayıtlarını inceleme üzerine odaklanan çalışma göstermiş ki dinozorların 65 milyon yıl önce ortadan kalkmalarının ardından ekosistemin kendini yeniden düzenlemesi çok da fazla sürmemiş. Theodor, 25 milyon yıl içinde sistem oldukça iri memeli türlerinin ortaya çıkmasına olanak verdiğini belirtiyor, "Jeolojik açıdan baktığımızda bu oldukça kısa bir zaman dilimi anlamına geliyor. Evrim son derece hızlı işlemiş.

Araştırmacılar, memelilerin yeryüzünü henüz dinozorlarla paylaşmakta oldukları sırada 10 kg'lık büyüklüğün üzerine çıkmadıklarını belirtiyorlar. Fakat yokoluşu takibeden süreçte bazı türler kısa zamanda 17 tona kadar ulaşabilmişler. Çalışma sırasında tüm jeolojik dönemlere ait en büyük memeliler ele alınarak vücut kütleleri hesaplanmış ve bir model

Üyeler Görebilir ]
ortaya çıkarılmış. Veriler Perisodaktiller olarak adlandırılan, gergedan ve at gibi tek toynaklılar ile Proboscidea takımına ait fil, mamut, mastodon, karıncayiyen, armadillo ve tembel hayvan gibi memeli fosillerinden elde edilmiş. Sonuçlar daha soğuk iklimlerde yaşayan memelilerin, vücut sıcaklıklarını daha iyi koruyabilmek için daha fazla büyümüş olduklarını da ortaya koyuyor.

Üyeler Görebilir ]