ELİF ŞAFAK SÖZLERİ

'Aşk'ın hiçbir sıfata ve tamlamaya ihtiyacı yoktur.
Başlı başına bir dünyadır Aşk!
Ya tam ortasındadır,merkezinde...
Ya da dışındasındır,hasretinde!...''

*
*
*


''Zira her ne kadar başkaları aksini iddia etse de aşk dediğin bugün var yarın yok cici bir histen ibaret değildir...''

''Sen,sen ol kelimelere fazla takılma.Aşk diyarında dil zaten hükmünü yitirir.Aşık dilsiz olur.''

*
*
*

''Peki ama o halde nedenn analyamadığım,açıklayamadığım bir boşluk var içimde?Öyle bir boşluk ki günbegün büyümekte.Fare gibi sinsice,sessizce,hırslı ve haris,bu eksiklik duygusu ruhumu kemirmekteçNereye igtsem içimdeki boşluk da benimle gelmekte.İnsan bu kadar tam iken gene de hala eksik hissedebilir mi?Ya da mutluyken kederli de olabilir mi?.''

*
*
*


''Ya aşkı öğret bana ya da aşkın yokluğuna üzülmemeyi.''

*
*
*

''İnanç aşk gibidir.İspat şstemez.Mantıksal bir açıklama beklemez.Ya vardır,ya da yok.
Beni dindar biri olarak saymışsın.Halbuki değilim.Dindar olmakla inançlı olmak aynı şey değil.!''

*
*
*

''Her hakiki aşk,umulmadık dönüşümlere yol açar.Aşk bir milad demektir.Şayet 'aşktan önce' ve 'aşktan sonra' aynı insan olarak kalmışsak,yeterince sevmemişiz demektir.Birini seviyorsanonun için yapabileceğin en anlamlı şey değişmektir.O kadar çok değişmelisin ki sen,sen olmaktan çıkmalısın!..''

'' ''Rüzgarla gelmedim.'' demişti Şems,''ki rüzgarla gideyim senin hayatından!...'' ''

''
''Beni sevebilir misin?'' diye sordu.
''Seni zaten seviyorum.'' dedi Aziz gülümseyerek.
''Ama daha beni tanımıyorsun bile...''
''Seni tanıyorum.'' diye üsteledi Aziz emin bir sesle.
''Benimle ilgili bilmediğin o kadar çok şey var ki..''
''Seni tanımam için çok şey bilmeme gerek yok.Senin özünü görüyorum..'' dedi Aziz.
Ve Ella bu cümleyi bir yerden hatırladı.Sanki ağzından çıkan kallavi cümleler beklemediği anlarda ona geri dönüyordu.Çember gibiydi hayat.Ne verirsen aynen iade ediyordu.Çılgınlıktı bu.!.. ''

*
*
*

Aşksız geçen bir ömür beyhude yaşanmıştır. Acaba ilahi aşk peşindemi koşmalıyım mecazimi yoksa dünyevi semavi yada cismani mi diye sorma! ayrımlar ayrımları doğurur. Aşk ın ise hiçbir sıfata ve tamlamaya ihtiyacı yoktur.

*
*
*


Bir silgi gibi tükendim ben…

Başkalarının yaptıklarını silmeye çalıştım: mürekkeple yazmışlar oysa.

Ben, kurşunkalem silgisiydim..Azaldığımla kaldım...

*
*
*


İçim acıyor herkese ve her şeye...

Faniliğimiz, zayıflığımız, zaaflarımız...İnsan olmanın,

insan olamamanın ağırlığı ciğerlerime doluyor...

Nefes a l a m ı y o r u m ..


*
*
*



dönüp dolaşıp vardığım yerde /

senden / bir senden /uzak düştüm / ayrı düştüm /



belki de ilk kez /o zaman bölündüm...

Hani biriyle tanışırsın, çevrende görmeye alıştığın insanlardan çok farklı biri.
Öyle biri ki her şeyi bambaşka bir gözle görür
Ve seni de bakış açını değiştirmeye yöneltir.
Dünyaya onun gözleriyle bakmaya başlarsın.
İçine ve dışına da.
Etkilenirsin.
Etkilenmek ne kelime, büyüsüne kapılırsın.
Gene de ilk başlarda araya bir mesafe koyabileceğini,
Yüreğini kontrol altında tutabileceğini zannedersin.
Oysa rüzgâr sandığın fırtınadır.
Sınır sandığın yer oynak ve kaygan bir zemindir.
Bir bakmışsın, farkında bile olmadan açılmış,
Karadan uzaklaşmışsın.
Okyanusun tam ortasındasın...

Şeriat der ki: "Seninki senin, benimki benim."
Tarikat der ki: "Seninki senin, benimki de senin."
Marifet der ki: "Ne benimki var ne seninki."
Hakikat der ki: "Ne sen varsın, ne ben."

Aşk - Elif ŞAFAK

Katillerimin yüzlerini seçemiyorum; isimlerindense geride harfler kalacak sadece. (Şehrin Aynaları)
Binlerce kelime, onlarca hikâye var boğazımda düğümlenmiş. Susuyorum konuşmam gereken yerlerde; dilimi tutamıyorum ne zaman susmam gerekse. Anlatacak çok şeyim olsa da, emin değilim anlaşılmak istediğimden. (Şehrin Aynaları)
Bürokratik düzenlemeler, evli çiftlerin bebeklerini kurtarmak için gösterdikleri özeni evlilik dışı doğan bebekler için göstermiyordu anlaşılan. Babasız bir çocuk neticede bir piçti ve İstanbul da bir piç, sallanan bir diş gibi her an düşmeye hazırdı. (Baba ve Piç)
Baykuş; kanarya beslermiş amcalar, teyzeler. Kumruları sever, kartalları över, güvercinleri uçurur, kargaları kovar, papağanları konuştururlarmış. Oysa çocuk baykuşları severmiş. “Uğursuz kuş o. İsmini anma, damına çağırma.” dermiş teyzeler, amcalar. Uğursuz kuşmuş baykuş; gece gördüğü, geceyi gördüğü için. (Mahrem, syf:93)
Derler ki, aşk da unutulurmuş herşey gibi. Hem de yaşanıp bittikten, soğuyup küllendikten sonra değil, tam da dolu dizgin devam ederken unutulurmuş aşk. (Mahrem, Sf. 86)
Elmas bir gözdür yürek. Ve çizilmeye görsün bir kere, artık hep sedefsi bir yırtıkla bakacaktır cümle aleme (Mahrem, Sf. 163)
Belki aşk sevgiliyi kazanmayı değil, onda kendini kaybetmeyi gerektirir.
Ölüm sahiciliğini yitiriyor kayıplar istatistiklere, çatışmalar haberlere dönüştüğünde. (Medcezir, İşgal Altında Sanat Mümkün mü?)
Özgürlük çıkış kapılarının gümüşi aralığında. (Medcezir, Eşiklere Basarsan Şayet)
Ya aşkı öğret bana ya da aşkın yokluğunda üzülmemeyi.
Pek güzeldin,pek latiftin.Börek olsan seni yerdim.Az soğanlı,bol etliydin.Lafa daldım,dibin tuttu.Gönül bu,hemen unuttu. (Mahrem)
Tebeşirle çizilmiş bir seksek oyunu kadar uçucu bir çizgisi vardır hayatın.Farkında olmadan basıyorsun çizgiye.Kızıyorlar anında Yandın! diye atılıyorsun oyun dışına.(Siyah Süt, Sf.25)
Neden baktın neyi geride bıraktığına ? Söylesene, insan terk ettiği şeye neden dönüp bakar son defa.
En sahici dostluklar ortak varlıklar üzerine değil, ortak yoksunluklar üzerine kurulanlardır. (Med-Cezir Yazıları, syf:26)
Her zaman kolay kolay itiraf edemesek de bunu kendi kendimize, hep öteleri düşleyen, öte yer ararken en yakınlarındakileri mutsuz eden bizler… ben… (Med-Cezir Yazıları, syf:152)
Önce yüzlerini unuturuz sevdiklerimizin. En çok yüzümüzün unutulmasından endişe ettiğimiz halde. (Med-Cezir Yazıları, syf:163)
Katillerimin yüzlerini seçemiyorum; isimlerindense geride harfler kalacak sadece.
Uzaklaşırsın. Yol seni nereye götürürse. Yazı seni nereye sürüklerse. Burnunda bir sızı. Ne de olsa her yolculuk geri dönememe ihtimalini taşır bağrında. (Med-Cezir Yazıları, syf:198)
Kitap hâlâ kutsal benim için… kelime hâlâ mühim ve harf hâlâ muamma. (Med-Cezir Yazıları, syf:204)
Yabancı, isminin bir ya da birçok bölümü gölgede kalan insandır. (Araf, syf:10)
Şarkı üç dakika yirmi saniye ama tekrar tekrar çalınırsa sonsuza kadar sürebilir. (Araf, syf:345)