Öğretmenler Günü ile İlgili kompozisyon
Öğretmen Konulu Kompozisyon

Öğretmenlik insanlık tarihinin en anlamlı ve ölümsüz mesleğidir Ürünü insan olan ve başlı başına bir amaç olmaktan öte, bizleri yüce gayemize ulaştıran bir vasıta olarak görüyorum öğretmenlik mesleğini

Öğretmenin vazifesi, gücü nispetinde erdemli toplum gayretine katkı sağlamaktır İnsan yaratılmışların en seçkini, en donanımlısı, en bilinçli olanı; ama aynı zamanda en vahşi, en acımasız, en anlaşılmaz davranışların da sahibi Onun için insan hayatında eğitim; davranışları doğru yönlendirmede ve diğer hemcinslerinin haklarına tecavüz etmesinin engellenmesinde birinci derecede etkilidir Öğretmen işlevini yerine getirirken bu önceliği asla ihmal etmemelidir

“Bir insanı kötülüklerden alıkoyup iyiliğe sevk etmek, üzerine güneşin doğduğu her şeyden daha hayırlıdır” sözü icra ettiğimiz mesleğin ne kadar onurlu ve yüce bir gayeye hizmet ettiğini göstermesi bakımından anlamlıdır

Kadim değerlerin günübirlik çıkarlara feda edildiği günümüzde bu kutlu sanatı en güzel biçimde icra etmek durumundayız Bunun için de heyecanımızı diri tutmalı ve ideallerimizi yeniden kuşanmalıyız

Karşı karşıya kalacağımız bütün durum ve şartları aşarak ruhumuzu her şartta diri kılarak başarıya ulaşabiliriz Hayat taşıyıcı uğraşları soylu bir sadelik içerisinde, bir yürek soyluluğu içerisinde, yoğun bir sabırla sürdürmeliyiz

Kazanılması gereken asıl büyük servet; para, şöhret ve makamdan öte erdem ve bilgeliktir Yüreğimizi, ruhumuzu en büyük erdemlerle tezyin ve teçhiz etmeli ve bu amaçlarımızdan vazgeçmeden yolumuza devam etmeliyiz

Evrensel medeniyet kulesi de hiç şüphesiz bu onuru taşıyan fedakâr ve cefakâr öğretmenlerimiz sayesinde yükselecektir

alıntı

Merhaba Öğretmenler,
O hiç bitmek tükenmek bilmeyecek merhabalardan bir tanesi daha...
Hatırlarmısın öğretmenim gittiğin günü?Hani okulun yanındaki lojmandan eşyalarınıtaşıyordun.Bizim boyumuz yetmiyordu daha...Sıralara çıkmıştık...H
er pencereden beş-altı kafa,göz yaşlarımız sel olup akmıştı.Kim derdi gideceksin diye?
Küçücüktük daha...Ayrılığın ne olduğunu bilmezdik.Sen bizim ilk öğretmenimizdin.Ben seni kahverengi gözlerinle ve hafif göbeğinle babama benzetiyordum.Sen,senden sonrada babam gitmişti dünyamda...Ben iki babamı da aynı sene kaybetmiştim.Babam hepten bırakmıştı beni...Sen gitmiştin... Seneler geçecek,yüzlerimiz tek tek silinecekti hafızandan,tıpkı o kahverengi gözlerinin bizim hafızamızdan kaybolduğu gibi...
Sonra başka bir öğretmen geldi yerine hiç sevmedim...Sana hiç benzemiyordu çünkü...Ben seni istiyordum...
Kocaman bir seneyi geçirmiştik.Artık bitmişti sene ve yeni seneye iki ayrı sınıf olarak devam edecektik,iki ayrı öğretmenle...
Ve sen geldin öğretmenim,sen değildin ama öğretmenimdin.Seni de çok sevmiştim.Temiz bir kalbin vardı.Üç seneyi birlikte geçirecektik.Zayıf,uzun,kıvırcık saçlıydın.Yapı olarak hiç benzemiyordun annemeama tıpkı annem gibi melek yüzlüydün.
Yedi gün vardı okulun açılmasına,annem ölmüştü...Ben okulun ilk günü geç gelmiştim okula...Sen,beni gördün ve adımı söyledin şaşırarak.Ben okula hiç gelmezdim.Benim bir kelime dökülebilmişti '-Anne' ve sana sarılmıştım,anneme sarılır gibi...
İkinci annemdin,hatta artık tek annem olmuştun.Hasta olduğumda brni doktora götürüp ilaç alıyor,sıkı sıkı örtün diye beni tembihliyordun.Öğretmenimin değerini daha nasıl anlayabilirdim?Artık sen de gidiyordun,daha doğrusu ilk okul bitiyordu bizim için ve ortaokula başlayacaktık.Sen emekli oldun öğretmenim,senden de ayrıldık...
İşte sen geldin öğretmenim,yine sen değildin ana yine öğretmenimdin.
hoşgeldin öğretmenim,hayatıma...Ben hatırlayabildiğim şeylerin çoğunu seninle yaşadım.Okul benim ikinci evim değildi,tek evimdi.Arkadaşlarım kardeş,öğretmenlerim abi,anne,babaydı benim için ve ben geçirebildiğim kadar zamanı geçiriyordum sizinle...
'Öğretmenim'...söylemesi bile ne güzel.Sadece iki sene geçirdik sizinle ama neler yaşadık neler...Ben o iki seneyi çok mutlu geçirdim.İyice alışmıştım size ama gittiniz öğretmenim.Üzüldük ama elimizden bir şey gelmedi...
Sonra bir bir geldi geçti öğretmenlerimiz hayatımızdan.Hepsi birbirinden iyi...Hepsi birbirinden değerliydi...
Ben bütün öğretmenlerimi sevdim,öğretmen oldukları için ve öğretmen olmak istedim hep;öğretmenlere verdiğim değeri alacağıma inandığım için...
SEVGİLİ ÖĞRETMENİM TÜM EMEKLERİNİZ İÇİN SİZE BÜTÜN KALBİMLE TEŞEKKÜR EDERİM...

Puslu Cam

Yürek, vahşi bir aslan misali saldırır bütün dünya âlemine. Tutunacak bir dal arar dertlerini dile getirmek gâyesiyle. Pırıltılı gözlerini ayıramaz her dakika çevresinden. Yine de Tek umudu vardır; Onu bulmak.
İşlenen nakışlar ayrı bir sevda anımsatır gençlere. Dokunan kilimlerde alın teri karışır renklere. Kitaplar, inci Tanesi bilgiler savurmaya başlar rüzgâr gibi. Bilgiler bir oraya savrulur bir buraya. O bilgileri hayat yolunda birileri bulur ve kendilerine pusula edinirler. Onlar ki dünyadaki en şerefli, en kutsal mesleği yapanlardır bütün gözlerde. Öğrenciler, karanlık bir kuyu içinde kurtuluşu beklerken gizli bir el dokunur titreyerek. Puslu camlardan bakanlara açık bir yol olmuştur hiç kapanmayacak. Bu sayede geleceğe ilk adım atmış olacaklar öğrenciler. Dünyanın anlamsızlığını çözmeye çalışmışlardır kitapların arasından. 24 Kasım, yürekleri sevince boğacak anlamlı bir gün. Noktalı virgülün iki cümleyi birbirine bağlaması gibi onlar da öğrencilerle birliktedir her dâim. Gözlerdeki puslu camı şefkatleriyle silerler içten bir tavırla. İki kapılı han, meçhullerle doludur hayat çizgisinde. Dedektif gibi hep o meçhuller; aramakla geçer bütün ömrü. Bir deryada, hırçın dalgalarla mücadele ederler içlerinde umut ışığı var oldukça. Hep bir şeyi öğretmek için emek verirler öğrencilere. Doğruluk, hayatta en mühim şeydir insanların yüreğinde. Bu mükemmel olan şeyi öğretenler yine onlardır. Bir anne, bir baba gibi üstlerine titrerler öğrencilerin. Bu emeklerine karşı en çok istedikleri şey ise “Başarı”dır. Öğrencilerini başarılı olarak görmek, yüzlerinde bir tebessüm oluşmasına dâhi yeter. Mutluluğun kapısını açmak için anahtarını bulmak gerekir ilk önce. O anahtar ise, beyinlerindeki hazinede saklıdır bulmak isteyen için. Gülmekte ağlamakta insanlar içindir dünya çemberinde. Bugün gülme vakti geldi Türk evlatlarına. Onlar bir güldür hiç solmayan ve hep kan kırmızısı kalan. Bugün, onlara öğretmen olduklarının mutluluğunu yaşatalım yüreklerinde. Hakiki başarıyı gösterelim önlerinde.
Sadece, 24 Kasım’da değil, her zaman onları hatırlayalım. Bir tebessüm dâhi yeter onları mutlu etmek için. Onlardan bu tebessümü esirgemeyelim. Çünkü; onlar her şeye değer.

Öğretmenler Günü İle İlgili Kompozisyonlar
Öğretmenler Günü İle İlgili yazı
Öğretmenler Günü İle İlgili Kompozisyon örnekleri


Öğretmenlik insanlık tarihinin en anlamlı ve ölümsüz mesleğidir. Ürünü insan olan ve başlı başına bir amaç olmaktan öte bizleri yüce gayemize ulaştıran bir vasıta olarak görüyorum öğretmenlik mesleğini.
Öğretmenin vazifesi gücü nispetinde erdemli toplum gayretine katkı sağlamaktır. İnsan yaratılmışların en seçkini en donanımlısı en bilinçli olanı; ama aynı zamanda en vahşi en acımasızen anlaşılmaz davranışların da sahibi. Onun için insan hayatında eğitim; davranışları doğru yönlendirmede ve diğer hemcinslerinin haklarına tecavüz etmesinin engellenmesinde birinci derecede etkilidir. Öğretmen işlevini yerine getirirken bu önceliği asla ihmal etmemelidir.
“Bir insanı kötülüklerden alıkoyup iyiliğe sevk etmek üzerine güneşin doğduğu her şeyden daha hayırlıdır” sözü icra ettiğimiz mesleğin ne kadar onurlu ve yüce bir gayeye hizmet ettiğini göstermesi bakımından anlamlıdır.
Kadim değerlerin günübirlik çıkarlara feda edildiği günümüzde bu kutlu sanatı en güzel biçimde icra etmek durumundayız. Bunun için de heyecanımızı diri tutmalı ve ideallerimizi yeniden kuşanmalıyız.
Karşı karşıya kalacağımız bütün durum ve şartları aşarak ruhumuzu her şartta diri kılarak başarıya ulaşabiliriz. Hayat taşıyıcı uğraşları soylu bir sadelik içerisinde bir yürek soyluluğu içerisinde yoğun bir sabırla sürdürmeliyiz.
Kazanılması gereken asıl büyük servet; para şöhret ve makamdan öte erdem ve bilgeliktir. Yüreğimiziruhumuzu en büyük erdemlerle tezyin ve teçhiz etmeli ve bu amaçlarımızdan vazgeçmeden yolumuza devam etmeliyiz.
Evrensel medeniyet kulesi de hiç şüphesiz bu onuru taşıyan fedakâr ve cefakâr öğretmenlerimiz sayesinde yükselecektir.

Teşekkürler