Victor Hugo

26 Şubat 1802'de Fransa Besançon’da doğdu. 22 Mayıs 1885'te Paris'te yaşamını yitirdi. Büyük Fransız düşünür ve yazarı. Napolyon'un ordularında general olan Joseph-Leopold Sigisbert Hugo'nun oğlu. Annesi ve babası arasındaki anlaşmazlıklar yüzünden çocukluğu sorunlu geçti. Hep annesinin yanında kaldı. Eğitimi düzensiz oldu. Ama Latin edebiyatıyla ilgili sağlam bir eğitim gördü. Hukuk Fakültesi'ne girdi. 1816'dan sonra edebiyata yöneldi. 1819-1821 arasında "Conservateur Litteraire" adlı bir dergi çıkardı, 1821'de hayatta en büyük desteği olan annesini kaybetti. Bir yıl sonra çocukluk aşkı Adele Foucher ile evlendi. Aynı yıl ilk şiir kitabı "Odlar ve Çeviriler" yayınlandı. 1822'de ilk romanı "İzlanda Hanı" çıktı. Bu kitapla edebiyat dünyasını kendisini kabul ettirdi. Romantizme bağlı bir yazar olarak tanındı. Yazdığı oyunlardan "Marion de Lorme" sansür tarafından yasaklandı. "Hernani" oyununu yazarak karşılık verdi. Bu başkaldırış ününü artırdı, onu liberallere yaklaştırdı. 11'inci Louis dönemini anlatan romanı "Notre Dame'ın Kamburu" edebiyat dünyasındaki yerini sağlamlaştırdı. Bu başarılarla yoğun bir çalışmaya girdi. 1841'de Fransız Akademisi'ne seçildi. 1845'te Soylular Meclisi'ne aday gösterildi. Bu sırada kızının kocasıyla birlikte boğulması üzerine yazmaya ara verdi. 1851'deki hükümet darbesinden sonra 3'üncü Napolyon iktidara gelince Brüksel'e kaçtı. Sürgün yaşamı 1870'teki cumhuriyete kadar sürdü. Sürgün yıllarında 1852-1855 arasında İngiltere'de de kaldı. Eserlerinin çoğunu sürgün döneminde yazdı. Ünlü romanı "Sefiller" 1862'de yayınlandı ve olağanüstü ilgi gördü. Kısa sürede çeşitli dillere çevrilen bu roman, ona uluslararası düzeyde başarı getirdi. Fransız-Alman savaşının ülkesinin yenilgisiyle son bulması ve cumhuriyetin kurulmasından sonra Paris'e döndü. 1871'de Ulusal Meclis üyesi oldu ama bir ay sonra istifa etti. 1868'de eşi Adele öldü. 1863'te evlenmek için ABD'ye kaçan kızı 1872'de akli dengesini yitirmiş olarak döndü. 1871 ve 1873'te iki oğlunu kaybetti. 1870'te Paris'in kuşatmasını anlatan "Korkunç Yıl" şiireyle ulusal bir kahraman oldu ama ailesindeki kayıpların verdiği acıyla yaşamdan koptu. 1871'de kurulan Paris Komünü'nü destekledi, yine Brüksel'e kaçmak zorunda kaldı. Kısa süre sonra döndü. Senatör seçildi. 1878'de beynindeki bir dolaşım sorunu nedeniyle rahatsızlandı. Ölümünde cenazesi ulusal törenle kaldırıldı, Pantheon'a gömüldü. Fransız edebiyatının en çok ürün veren yazarı. 1830'larda "Romantizmin en güçlü beyni" olarak nitelendirildi. Popüler Fransız edebiyatının babası ve Fransa'nın ulusal şairi oldu. Ancak sonraki yıllarda daha çok düzyazıları ve özellikle romanlarıyla akıllarda kaldı. 15 yaşındayken bir şiiriyle Akademi Ödülü’nü kazandı. 17 yaşında Toulouse Edebiyat Akademisi’nin en büyük ödülü olan Altın Zambak’ı aldı. 1825’te Légion d’Honneur nişanının sahibi oldu.



TÜRKÇE'YE ÇEVRİLEN ESERLERİ:

ROMAN:
Notre Dame'ın Kamburu (1831, 1958)
Sefiller (1862, 1930)
İdam Mahkumunun Son Günü (1829, 1972)
Deniz İşçileri (1866, 1970)

OYUN:
Marion de Lorme (1829, 1966)
Hernani (1830, 1956)
Ruy Blas (1838, 1948)
Mary Tudor (1833, 1947)

POLİTİKA:
Doksan Üç İhtilali (1874, 1962) - 1973 Devrimi (1967) - Doksan Üç (1985)

'Sefiller'in yazarı Fransız şair ve romancı Victor Hugo 1885 yılında hayata veda etti.


26 şubat 1802'de Fransa'nın Besançon kentinde doğan Victor Hugo'nun babası bir generaldi. Çok genç yaşta şiir yazmaya başlayan Hugo, 15 yaşındayken Fransız Akademisi'nin şiir yarışmasında derece aldı.

Tutkulu ve olağanüstü çalışma gücüne sahip olan Hugo, büyük ve çok yönlü bir yazardı. 1822'den sonra romantizm akımına katıldı. Kısa zamanda büyük ün yaptı.

Yazılarında ruh hallerine en önemli yeri veriyor, garip, olağanüstü, yabansı, duygulandırıcı şeylere karşı büyük bir ilgi gösteriyordu.

1830'da klasikçiliğin sonunu belirten, coşturucu nitelikteki tiyatro eseri 'Hernani'yi sahneye koydu. Bu oyun, gençliğin yeni özlemlerini dile getiriyordu. Bundan sonra Hugo için olağanüstü bir verimlilik dönemi başladı.

1835'ten itibaren, Avrupa'da birçok yolculuk yaptı. Aynı zamanda birkaç tiyatro oyunu yazdı. 1841'de Fransız Akademisi'ne seçildi ve politikaya atıldı. 1845'te Louis-Philippe onu Yüce Meclis üyeliğine atadı.

1848 devrimi patlak verdiği zaman, yoksulluğun bu başkaldırısıyla yakından ilgilenip düzen partisiyle ilişkilerini kesti. Milletvekili oldu.

Güzel konuşmasıyla ve Napolyon Bonaparte'a şiddetli direnişiyle göze çarptı. 2 aralık 1851 hükümet darbesi sırasında barikatlarda çarpıştı ve sonra yurt dışına kaçtı.

Guernesey'e sığınan Hugo, imparatorluk rejimine karşı acımasız taşlama yazıları yazdı, yepyeni bir üslupla birçok roman ve şiir kaleme aldı.

Bu arada 'Yüzyılların Efsanesi'ni (1859-1883) yazdı. Bu destansı eser, dünya tarihini anlatır ve efsaneyle gerçeği sıkı sıkıya birbirine karıştırır.

Özellikle 'Sefiller' (1862) adlı eseriyle olağanüstü bir başarı sağlayan Hugo, 1870 savaşı patlak verip imparatorluk yıkıldığı zaman, Fransa'ya döndü.

Daha sonra edebi faaliyeti geniş ölçüde azaldı. 1885'te Paris'te öldüğü zaman, Fransızlar yasa boğuldu. Halka mal olmuş kişilerin gömüldüğü Paris Pantheon'da toprağa verildi. Hugo ile Fransa'nın en büyük dehalarından biri de ölmüş oluyordu.

Eserleri

Şiir: 'Doğulular', 'Cezalar', 'Dalıp Gitmeler', 'Müthiş Fil', 'Dede Olma Sanatı', 'Bu Çiçek Senin İçin', 'Diana', 'Dilenci', 'Fransa', 'Kadına Sitem', 'Gelin Böceği', 'Ağlamak İçin Gözden Yaş mı Akmalı?'
Oyun: 'Kral Eğleniyor', 'Lucreca Borgia', 'Ruy Blas', 'Burgrave'lar'
Roman: 'Sefiller', 'İzlanda Hanı', 'Notre Dame'ın Kamburu', 'Deniz İşçileri', '31'