Eylüldü..
Dalından kopan yaprakların sararan yanlarına yazdım adını
Sahte bir gülüşten ibarettin oysa
Ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu
Eylüldü..
Di’li geçmiş bir zamandı yaşadığımız

Adımlarımızın kısalığı bundandı
Bundandı gözlerimin durgunluğu
Sarı sıcak cümlelerde sözün kadar yalan,
Ellerin kadar ıssız,
Sen kadar zamansız molalar veriyordum
Ve çocuksu bir bencillikti hüznümüz



Eylüldü..
İzlerini sildiği zaman ansızın gidişinin
Şimdi yoktu bi anlamı suskunluğun
Çırılçıplak kalakaldım sessizliğinin orta yerinde
Sonra sesime yankı vermeyen uçurumlar kıyısında yürüdüm bir zaman
En çok sesini aradım
Gözlerinse asılı bıraktığın yerdeydiler hala..
Gözlerini sildi zaman..
Dedim ya.. Eylüldü
Savruluşu bundandı kimsesizliğimizin..

Cemal Süreya

alıntıdır

bu eylül niye hep ayrılık hasret çagrıştırıyor acepp

ellerinize saglık efendim her zamanki gibi fevkaladenin fevkinde

kız duru eylül benim mevsümümdür ben gelimmi

paylaştın icin teşekkürler duru
hazırlayan arkadaşada teprikler