Kördüğüm

Gözlerin ufkumda bir nur inanki

En umutsuz karanlık gecelerde

Seninle kördüğüm gibiyim sanki
Çözülmek bilmeyen bilmecelerde

Seni sevipte unutmak mümkün mü?

Kalbime vurulan mühür gibisin

Ben deli divane hayat küskünü
Sen daha taptaze ömür gibisin

Sen bir Leyla isen bende mecnunum

Bir sana yangınım bir sana vurgunum

Sensiz yaşayamam anlıyor musun
Hava gibi su gibi sana mecburum

Sensin içli sevdam nazlı çiçeğim

Benim tatlı hülyam haklı gerçeğim

Bu can bu bedende var oldukça
Seni ölümüm gibi bekleyeceğim

Nuri CAN

Üyeler Görebilir ]
Yüreğine Güneşi Giydirmek

Hayallerime kar yağıyor
beyaz bir kefenle örttü yalnızlığımı yıllar
ah! kar altında uyuya kaldı sevinçlerim
sonsuz bir hüznün girdabında yaralı kaldım...

Yine de gülümsüyorum umutla
bakıp yüzüne küçük kızımın
ısınıyor dudağımda üşüyen gelincikler
içimde karlar eriyip eriyip gidiyor...

Binlerce kuş havalanıyor gülücüğünde kızımın
kışların ardından bulduğum tek mutluluk o
yüreğimi okşayan sesiyle sarıldıkça boynuma,
bahara sakladığım yeşillerimde,
her gün, yeniden yeniden yeşeriyor umut.

Yüreğime kar yağıyor,üşüyor havada sesim
bembeyaz bir sessizlik içinde sokaklar
sustuklarımın ve söyleyemediklerimin izleri
sahipsiz kalıyor karlar üstünde
silip süpürüyor rüzgarlar içimde biriken acıları
yine de içimde yaralı bir at habire koşuyor
sonsuz hüzün versede yaşadıklarım...

Ağır acıların yüklendiği kalbim
ihanetin acı darbeleriyle parçalansa da
yanlış rüzgarlara savursa da kederler
bir kelebeğin kirpiğinde asılı kalsa da ömrüm
her gün biraz daha gülümsüyorum kızımın hatırına
yüzüme sakladığım çocukluğumla...

Bu ikiyüzlülük, bu pislik, bu ihanet kokan dünya
hüzünlendirse de beni
her gece kalbime kızımın ay güzelliğini koyup uyuyorum.
yorgun bir yolcu mavi düşler taşır rüyalarıma,
rengarenk kelebeklerin kanatlarında
alıp götürür hülyalarımı kirlenmemiş diyarlara...

Güzelliğe akan nehirlere, rüzgarlara
bulutlara, yağmurlara, bahçemde açan güllere
komşu kemanındaki hüzünlü sese
yüreğinde gül büyüten herkese
ve her sabah yeniden doğan güneşe
binlerce kez merhaba diyorum...

Yağan karlara inat, güneşi giydiriyorum yüreğime!...

Nuri Can

Yüreğin üşüdüğü gün
sıcacık bir günü düşün
sıcacık bir bahar gününü
umudun büyüklüğünü
ve sonsuz maviliğini göğün

yüreğin üşüdüğü gün
bir çocuğun gülüşünü düşün
bir çocuğun beyaz düşünü
göveren dal uçlarını
çatlayan tomurcuğu
ve çiçeklenen yerini her öpüşün

yüreğin üşüdüğü gün
bir ormanın gümbürtüsünü düşün
bir ırmağın türküsünü
bulutların beyazlığını
güneşin kızıllığını
ve ısıtan yanını özgürlüğün

Nuri Can

.

Sustum!
'Herkes konuştuğunu yazar,bense sustuklarımı'
Herkesin konuştuğu bir dünyada
ben sustum!
ne kadar susulacaksa o kadar sustum!
kendimle konuşuyorum şimdi yalnız...
yalnız yüreğimle dokunuyorum sesime
kimse duymuyor...
Sustum!
Bin ah sürüp dudaklarıma
ne kadar susulacaksa o kadar sustum!
sustu benimle deniz,
sustu deli dalgalar, sustu martılar...
umutlarımı sarıp rüzgarlara
uzaklara savuruyorum her gece
yıldız yapıp serpiyorum gökyüzüne
kimse görmüyor...

Sustum!
Tam acılarımı haykıracaktım ki,
sustum
ne kadar susulacaksa o kadar sustum!
bir çığlık kanıyor demedim, en derininde yüreğimin...
içimdeki volkanları boğarak sustum!
açmadım kimselere yüreğimi
hançeri sadece kendime sapladım
sapladım ve sustum!
hüznü yüzümde,
acıları gözlerimde topladım sustum! ..
Sustum!
sustu dudağımdaki şarkı,
gözlerimdeki şiir
yaraları yalayan rüzgar
sokaklarında kahrolduğum şehir
gözlerim konuşuyor yalnız!
Saçı ağarmış hayaller
nemli kirpiklerle
bulutlandığında gözlerim
gökte şimşek olup çakıyorum
kimse görmüyor...

Sustum!
tuz basıp yaralarıma!
ne kadar susulacaksa o kadar sustum!
içinde volkanlar taşıyan bir derviş gibi
yaslanıp yalnızlığın duvarına
gül döküp kalabalıklara her gece
kimsesiz geziyorum gönül ülkemi
kimse bilmiyor...

Sustum!
tam sevdiğimi haykıracaktım ki, sustum
sustu benimle gök, sustu dağ, sustu toprak
acılar konuşuyor şimdi yalnız
yaralı gönlümün sızıları konuşuyor
tutup öldürüyorum içimdeki sevdaları bir bir
atıyorum uçurumlardan
kimse görmüyor

Ne zaman
dudaklarından öpmeye kalksam hayatı
saçlarını koklasam rüzgarların
içimde incecik bir sevgi ürperiyor
sarı hüzünler dökülüyor gönül bahçeme
gelmiyor beklediğim bahar
yaralar merhem tutmuyor
gözyaşı olup dökülüyorum kaldırımlara
kimse silmiyor
yağmur dinmiyor
sevdiğim bilmiyor
Sustum!
sustu benimle sarı sabır,
sustu hasret, sustu zaman
yalnız gözlerimle dokunuyorum hayata
kimse duymuyor

Sustum!
İçimde dalgalar kabardıkça volkanlar gibi
sustum
sustu dudağımdaki şiir
gözlerimdeki nehir
gönlümdeki yara
bulutlar haykırdı isyanımı
şimşekler haykırdı
sadece ben duydum
sadece ben
Ey beşiğini sallayıp boğduğum hayat
ey kucağımda büyütüp öldürdüğüm sevgi
yaralar merhem tutmuyor
geceler avutmuyor
ben sustum
acılarım konuşuyor yalnız
yaralı gönlümün sızıları konuşuyor

Ben sustum!
susmuyor yüreğimi kavuran kasırga
pencereme vuran yağmur damlaları
susmuyor dışarda inleyen rüzgar
yıldızlar küs
ay üzgün
yağmur dinmiyor
içimde binlerce şiir kanıyor her gece
kimse bilmiyor
kimse duymuyor

sustum!
sustu benimle sarı sabır, sustu hasret,
sustu hayat, sustu zaman
acılar konuşuyor yalnız
acılarım konuşuyor
kimse duymuyor...
duymuyor...
duymu...
duy...

Nuri CAN

.

Almira – Nuri CAN



Almira
Sen hiç ırmakların dilinden ağladın mı?
Almira
menekşe gözlü kız
çizdin mi sevdasını bulutlara, rüzgarın
hayatın isyanına dokunup titredi mi yüreğin
Gelincikler

hep boynu bükük mü bu şehirde
hep böyle is mi kokar perdeler?

salkım söğütler hep ağlar mı nazlı nazlıhep böyle küskün mü baharlar?
Sözcükler yeter mi
bir sevdayı anlamaya, anlatmaya
İnsanın dili sevgice değilse
nasıl anlatılır
nasıl anlaşılır

donmuş duygularla sevda
“Anlat! ” diyorsun
Nasıl anlatırım Almira
sözcükler yeter mi
bir sevdayı
anlamaya
anlatmaya
dil yeter mi?
Sen hiç sevdalandın mı?

gökteki kuşa
yerdeki suya
annesiz bir çocuğun
gözlerindeki acıya
oğlunu yitirmiş bir babanın yüzüne
bakıp ağladın mı Almira?
bakışlarını bağışladın mı bir ama’nın gözlerine?
Ormanlarda kuşlarla
denizlerde balıklarla

gökyüzünde bulutlarla
konuştun mu hiç?
Bilir misin
akşam evine ekmek götüremeyen
işsiz bir babanın ezikliğini
hapishanede tütünü bitmiş bir mahkumun hüznünü
ırzına geçilmiş bir kadının çaresizliğini
duydun mu hiç yüreğinde?
Sen kelebeklerin,
sen çiçeklerin,

özğürlüğün dilince konuştun mu hiç?
kinden, düşmanlıktan uzak
dostluk ve kardeşlik dilince
konuştun mu Almira?
ırmakların dilinden ağladın mı hiç?
Yaşam
bir oyundur Almira
bir filmde bir rol
maskeli bir balonun
önceden hazırlanmış
tekstleridir elimizde
okuruz

aptalca, sahtekarca ve derinliksiz
Sevda
kardeşlikle bütünleşmemişse
beslenmemişse dostlukla
tüm kaygılardan uzak
savaş ve düşmanlıklardan uzak
özgürlük ve dostluk üzerine kurulmamışsa
sevda, sevda değildir Almira
Sevda, sevda demekse
ve

sevdan sevdama denkse
işte o zaman
işte o zaman
işte o zaman
sevdan, sevdamdır Almira
kaygısız, yalansız ve içten

Üyeler Görebilir ]

sunum Almira