AŞK gitti ACISI KALDI
Aşk için baharTehlike her yerdedir
Vuruluverirsin hiç ummadığın birine
Ama öyle çarpar ki kalbin
duracak gibi aldatır seni
Bahardan sonra yaz gelir
Hepimiz biliriz
sabun köpüğü gibidir yaz aşkları
Bence öyle basit değil
Henüz silinmedi hiçbirinin yarası benden
Aşk gitti ama acısını bıraktı
iz kaldı
Güz aşkları mevsimine dönünce dönence
pencereye sinmiş insanlar gelir gözümün önüne
Ve yavaş yavaş görünürler etrafta
Kimi yaza girerken terk ettiği aşkını
kimi yaz aşkını düşünür
Kimi ayrılık planlar ama hala yüreği yanar
Kimi terk edilmişliği sindirmeye çalışır
Çok azdır taze aşk yakalayan
Sanki bir doğum öncesi ölüm gibidir
Sonra kış gelir
Kimi yüzsüzler yazın hiç aldatmamış gibi eski sevgilisine döner;kimi sadıklar kavuşur
Kimi yalnızdır
kimi yorgun
O yorgunlar için kış uykusu başlar
Belki de taze baharlara
taze aşklara enerji depolarlar
Aşk dört mevsimdir herkesin sözlüğünde
Ama nedense bana bu anlattıklarımı çağrıştırmaz
Saçmaladım belki de bir paragraf boyu
Yalan attım
Aslında doğru olsalar bile yalanlardı çünkü
hissetmediklerimi yazdım
Ezbere konuştum
Aşk
kelimesi içimde gebe olduğum bir kelimedir
Her duyuşumda doğum sancısı çeker
doğuramam
Ama gözlerimin önüne o gelir
Sadece bir bakışına karın ağrıları
suyla yatışmalar
Bir tebessüme ömür bulmak
İtiraf
Saatler süren telefon konuşmaları
İlk duygular
çocuksu güzellikler
Ve sonra
Nefessiz kalmacasına ağlamalar
Izdırap çığlıkları
Kış
Kış
Kış
Azap
Ve sonunda doğan gün
Hemen her mevsim aşık olmuşumdur birilerine
Hatta sonbaharda bile
Ama onca ufaklı büyüklü sevda içinde
böylesine derinde var olan
böyle yaktı mı iz bırakan
bu kadar çaresiz bırakan
bu kadar arzu illetine hasta eden
bu kadar dizginsiz
sorgusuz
başına buyruk
acımasız
bu kadar bugünsüz sevda görmedim
Ve işte hiç biri böyle koyup
böyle yıkıp gitmedi
Ondan önce hiç biri içimden bir şey götürmemişti
Ondan sonrası zaten götüremez çünkü
götürülecek bir şey kalmadı
İşte o insan
beni aşka karşı böyle kelimesiz böyle hayretli
böyle çaresiz
isteksiz bırakıp gitti
Şimdi ben nefretten bile aciz isem bana bir şeyler borçlu
İçimden söküp aldığı bir şeyleri
Bana beni borçlu
Herkesi seven o sersem yüreğimi
Benden alıp kaçtığı o masum kızı borçlu
Bana bir dün
birde yarın borçlu
Benim ne günahım vardı da aşk için üç kelime etmekten aciz kalacaktım
Benim ne günahım vardı da her mevsim başka meyve yemek varken iştahsız kalacaktım
Yoktu elbet günahım
Onunda yoktu ya
Öfkem susmama engel
Ama ikimizin de suçu yoktu
Suçlu yoktu
Benim mevsimim sonbaharsa
yaza
kışa
bahara dönmez
Benim gibilerin nasibi pencere önüne sinip
mazide yaşamak
kendinle kanlı bıçaklı düellolar yapmak
Kendinle savaşmak
hırpalamak
Yaptığının farkına varıp
bir de üstüne onun için cezalandırmaktır
![]()
alıntı


LinkBack URL
About LinkBacks
Tehlike her yerdedir
duracak gibi aldatır seni



Alıntı ile Cevapla

Bookmarks