ne çok sabahladım hüzünlü şarkıları dinlerken ben. ve gözlerimden yağmur gibi yaşlar süzülürken sadece seni düşündüm. bilirsin daha ayrılmazdan önce yas tutmaya başlamıştım ben. ve en çok da YASTAYIM şarkısını sevmiştim. sen bilemezsin ne çok dinledim o şarkıyı aylar boyunca. sabah olmasına ramak kala şuursuzca bitkin düşen bedenimi ve kulaklarımı YASTAYIM melodisinin tırmaladığını nereden bileceksin sen. bikaç saatlik uykunun ardından yine gözlerimde yaşlarla uyandığımı ve yine yeniden yeni baştan YASTAYIM dediğimi hiç hissetmedin.

oysa sözün vardı bana. beni hiç bırakmayacak bensiz bir saniye nefes almayacaktın. Türkiyenin bi ucunda olmanın ne kadar acı verdiğini düşünürken yurtdışına gidemeyeceğinden söz ederken değişen neydi, kimdi de bi ömür beni sensizliğe mahkum edip gittin? bu denli özlemle yanıp tutuşan KOCA ÇINARIM, SEVDAM, SEVDALIM beni kimlere bıraktın böyle. yitik bi sevdanın altında ezilmişlik mi yakışacaktı bize. en çok aşkı, aşık olmayı sende sevmişken ben, yine sende mi nefret edecektim AŞK denilen illetten.

yüreğimi o kadar acı sarmıştı ki, pas tutmuş kalbime seninle silbaştan sayfa açmıştım. oysa yaralarım derindi benim. kanarsa durmaz demiştim. bana aşık olma bu aşk seni de beni de bitirir demiştim. iyi düşün benim sevgim öldürür demiştim. hani göğüs gerebilirdin. hani kaldırabilirdin bu yükü. ölümse sevginden öleyim derdin...

ah be BAL GÖZLÜM , ah be ELA GÖZLÜM; sevgim önce sevdamızı öldürdü sonra beni... sen dayanamadın. çünkü benim sevgim sana bikaç numara büyük geldi. taşıyamadın, kaldıramadın be gülüm. her yiğidin harcı değilmiş sevmek. her yürek böylesine sevdayı kaldıramazmış anladım.

şimdi dönüp bakıyorum da kimdi kaybeden diye... SEN'din bebeğim. sen kaybettin. sen bu aşkta önce sevgini, yüreğini sonra da beni kaybettin. üzgünüm koca bebeğim çünkü sen hayatının en büyük sevdasını kaybettin. yitirilmiş sevdanın ardından bana kalansa dudağımda sahte bir gülümseme, gözlerimde hiç dinmeyen gözyaşı.
şimdi sen mutlu musun bilmiyorum ama ben ömür boyu YASTAYIM.....

alıntı